Een bewogen loopje

Gisteren stond (hiephiephoera) de lange duurloop weer op het programma. Toch altijd spannend: hoe zal het deze keer gaan, zeker als je weet dat de intervaltraining van de vrijdag ervoor, volledig mislukte.
Kan ik het nog? En hoe voelen de benen?
Zaterdag was het schitterend weer en dat was ook voor zondag voorspeld, maar al toen ik de ogen opendeed oogde het buiten grijs en grauw... maar geen gezeur, lopen!
De eerste meters gingen lekker, de benen voelden goed dus: gaan! Al gauw zat ik in de "flow" zo heerlijk in mijn eigen wereldje dat ik, voordat ik het goed en wel door had, er al 5 km op had zitten en ik ter hoogte van Made liep. Verder ging het, bijna ongemerkt liep ik Den Hout door en blijkbaar liep ik er lekker ontspannen bij, want een niet onaantrekkelijke fietser riep: "zo dat ziet er goed uit!" (grijns). Net buiten het dorp bij km 9 kreeg ik een hartverzakking: ik werd ingehaald door een andere loopster. Ik had haar gewoon niet horen aankomen, zo zat ik in mijn eigen wereld(voor de liefhebbers het viel me wel op dat ze een mooi vizipro jack aan had ;-)). Al gauw liep ik langs pannenkoekhuis, dat er wat triest en verlaten bijstond, terwijl het, als het enigszins mooi weer durft te zijn, er ontzettend druk is. De brug over en linksaf richting Oosterhout... daar kreeg ik een andere loper in het oog die ongeveer net zo snel (of langzaam) liep als ikzelf en kon er dus mooi zo'n 200m achter blijven hangen.
Ging nog steeds heerlijk, beentjes hadden nergens last van en inmiddels was ik ruim over de helft. De man voor me, had geen flauw benul dat ik achter hem aan liep en besloot te gaan wandelen, waardoor ik hem inhaalde. "Ho" zal hij gedacht hebben "ik laat me niet inhalen door een vrouw" en ik hoorde hem snel achter me aan komen. Gelukkig kon ik hem net voorblijven (grijns) en in Oosterhout scheidde onze wegen. Dwars door de stad, wat was het druk... op zondag? O jee, koopzondag! Al die mensen die echt niet weten wat ze met hun vrije zondag aanmoeten: help! Gauw erdoorheen.. Richting het MEK, dat is de lokale kinderboerderij en ook daar is het druk. De hoek om en langs de geluidswal van de A27 daar is het een stuk rustiger dan in de stad.
Een wandelaar loopt me tegemoet en opeens springt er een behoorlijk grote hond tegen me op en hapt vrolijk in mijn arm. Ik schrik me een ongeluk, gelukkig is het een speelse bijt en bijt hij ook niet door, maar de eigenaar roept het beest niet eens terug! Nu ben ik dol op honden, maar niet op (sommige) eigenaren. Overigens valt het me wel op dat heel veel mensen hun hond wel terugroepen als je er als hardloper aan komt. Ik voel me kwaad worden en roep tegen de man, dat ik het op prijs zou stellen als hij zijn hond terug zou roepen (wat hij dan ook met tegenzin doet) en Bo (of zou het Beau zijn) luistert gelukkig en laat mij verder met rust.
Grrrr, daar gaat mijn "flow" of niet? Gelukkig niet, voordat ik het weet zit ik al ruim voorbij km 17 en begint het laatste (niet al te boeiende) rechte stuk naar huis, langs de Veerse/Oosterhoutseweg. Ook hier kan ik het goede gevoel vasthouden en slaag er zelfs nog in wat te versnellen.
Totdat: ik net achter me piepende remmen en een doffe bons hoor! Jawel, 2 auto's tegen elkaar, gelukkig niet hard (de vaart was er bijna uit) en dus alleen blikschade (gelukkig), maar jee, wat schrik ik (alweer)!
Ik blijf dan ook niet kijken maar loop verder en na 21,5 km en 2:18:10 kan ik de Garmin uitdrukken, wat een heerlijke loop...! Had zo nog verder kunnen lopen, maar dat doe ik niet. Volgende week staat de Mid-winter-marathon (MWM) in Apeldoorn op het programma, daar loop ik 18,5 km. Ben benieuwd hoe de benen dan voelen!

Tot dan!

lange duurloop....Hoe

Ik loop al een tijdje met deze blogpost te worstelen, het wil maar niet lukken om er een verhaal van te maken. Ik schijn de juiste vorm maar niet vinden, ondanks dat ik graag wil vertellen over mijn ervaringen met de lange duurloop. Dus laat ik jullie maar langs deze weg weten....
....hoe lekker ik de lange duurlopen vind die ik op zondag maak,
....hoe ik (ondanks het vaak sombere weer) geniet van de rust, stilte, het bikkelen en het "avontuur" van lopen op onbekend terrein,
....hoe mijn Garmin het mogelijk maakt om onbekende paden te ontdekken, met dank aan RunningRonald,
....hoe ik deze loopjes eigenlijk altijd te hard loop, omdat ik mijn Garmin op route heb staan en niet op tempo,
....hoe geweldig het gevoel is (met name achteraf),
....hoe ik echt op zoek moet naar een een drinksysteem, want nu kom ik nog toe met 2 kleine flesjes water, maar wat als het straks warmer weer wordt?,
....hoe als ik begin met lopen, ik er ook altijd (een beetje) tegenop zie, het is en blijft (althans voor mij) een hele afstand om te lopen.
....hoe goed het voelt om zonder al te veel problemen toch gewoon 20 km af te leggen (wie had dat ooit gedacht)
....hoe deze routes er in het voorjaar/zomer uitzien?

NB De foto heb ik afgelopen zondag gemaakt en is het kasteel Dussen in Dussen natuurlijk. Voor de liefhebbers de tussenstand bij het lijnen -1 kilo, dat schiet dus nog niet echt op...

lijnen

"jij hoeft niet af te vallen, jij bent hartstikke slank" hoe vaak ik dit niet hoor... en toch ben ik aan de lijn, want zo slank ben ik niet.
De eerste aanwijzing dat ik toch wat meer vet bij me had, kreeg ik deze zomer. Zoon had wat foto's van mij gemaakt terwijl ik aan het roeien was in bikini. En daar waren ze pontificaal in beeld, mijn vetrol(len), gadver! Mijn geweten had ik al snel gesust, ach het is een onflatteuze foto, ik zat in een rare houding en last but not least: het was vakantie!

De rest klinkt bij menigeen ook bekend, na de vakantie was het al snel herfst, winter en kon de verhullende kleding weer uit de kast getrokken worden. Totdat ik in de kerstvakantie "per ongeluk" op een weegschaal stapte bij Nemo ai... daar stond het toch echt AUW! Maar ook hier werkte de stuisvogel politiek toch goed: had rugzak bij me, kleren, laarzen aan, enz..., en ik sport toch (ruim) voldoende? Bovendien was het verschil met mijn eigen weegschaal ruim 9 kilo!

Toch bleef het knagen, een science center en een heel slecht geijkte weegschaal? Lijkt me niet! Dus toen er een paar dagen later op internet een aanbieding voorbij kwam van een luxe weegschaal (incl. vet, vocht en spiermeting) had ik deze snel besteld. Een paar dagen later werd het pakje bezorgd en aaaai, ja hoor, op deze weegschaal was ik ook zo'n 5 kilo zwaarder, grrr.
Mijn spierweefsel-percentage was prima, maar het vetpercentage was wel weer hoog :( na wat googlen kwam ik uit op de site van het voedingscentrum waar ze van die leuke testjes hebben. Wat bleek mijn BMI is goed (voor de liefhebbers 24) maar mijn taille omvang was wel aan de hoge kant (79) het is allemaal nog goed, maar wel aan de hoge kant, zeker voor mijzelf!
Ook lekker om te constateren het teveel aan vet zit allemaal rond mijn middel, dus zit er maar één ding op: lijnen en buikspieroefeningen!

Ik ben dus begonnen en ter ondersteuning van het afvallen gebruik ik de eetmeter geeft mij een prima inzicht over wat ik in mijn mond stop, maar ook of ik alle voedingsstoffen, vitamines en mineralen binnenkrijg, ik wil tenslotte gezond afvallen, leven en sporten.
Ik moet zeggen dat ik heel enthousiast over de site ben!

Ten slotte wil ik nog wel even kwijt, dat ik vind dat je hele mooie maar ook hele lelijke dikke en dunne mensen hebt. Ik wil slank zijn voor mezelf en dat dit niet een norm is die ik anderen kan en wil opleggen. Iedereen moet zich vooral lekker voelen in zijn eigen lijf!

dag 2010, hallo 2011

Op de valreep van 2010 toch nog even een blogje. Het bloggen staat de laatste tijd op een wat lager pitje... waarom weet ik zelf eigenlijk niet, maar goed, ik blog omdat ik het leuk vind, niet omdat het moet!

2010 was looptechnisch een geweldig jaar, al zat het privé niet altijd mee. Ik hoop dan ook van harte dat 2011 goed nieuws met zich gaat meebrengen! Zoals gezegd 2010 was op loopgebied een héél mooi jaar, waarin de vooruitgang erg groot was. Zo liep ik mijn eerste halve marathon in oktober en in november liep ik maar liefst 12 min van mijn PR af bij de 7-heuvelen in Nijmegen.

Dankzij Tiny kwam er veel meer structuur in mijn trainingen en dat heeft zich uitbetaald! Natuurlijk moet ik hier ook nog even Esther en Annemarie noemen, samen hebben we ons voorbereid op Eindhoven, dat gaan we in 2011 voorzetten met de Venloop!

kijk maar eens naar onderstaand overzicht uit 2009:
jan 49,64 km + 18 km wandelen
feb 60,41 km
mrt 57,75 km
april 85,29 km, 12 trainingen en 1 wedstrijd
mei 98,29 km, 10 trainingen en 2 wedstrijden
juni 102,20 km, 10 trainingen, 1 wedstrijd
juli 115,89 km, 13 trainingen, 2 wedstrijden
augustus 91,78 km, 9 trainingen (vakantie)
september 66,76 km, 6 trainingen, 1 wedstrijd (vakantie + verhuis)
oktober 124,44, km, 11 trainingen, 1 wedstrijd
november 124,83 km, 11 trainingen, 2 wedstrijden
december 90,07 km, 8 trainingen, 1 wedstrijden (wat minder trainingen ivm gladheid)

totaal 1067,35 km

en 2010
januari: 103,41 km in 11 trainingen en 1 wedstrijd
februari: 120,35 km in 12 trainingen
maart: 112,29 km in 11 trainingen en 2 wedstrijd (1xPR)
april: 135,21 km in 12 trainingen en 1 wedstrijd
mei: 148,32 km in 10 trainingen en 3 wedstrijden (1xPR)
juni: 129,65 km in 11 trainingen en 1 wedstrijd
juli: 141,51 km in 13 trainingen
augustus: 136,59 km in 11 trainingen
september: 129,76 km in 10 trainingen en 1 wedstrijd
oktober: 162,94 km in 16 trainingen en 1 wedstrijd
november: 163 km in 16 trainingen en 1 wedstrijd (7^^)
december: 203 km in 17 trainingen en 1 wedstrijd

Totaal 1.686 km

Mijn doelen voor 2011?
Het belangrijkste is natuurlijk: heel blijven en blijven genieten!
Verder hoop ik me te kunnen blijven ontwikkelen in het lopen en met name de halve marathon...
Daarnaast hoop ik een heel aantal mensen weer snel IRL te zien: Esther, Annemarie, Tiny, Moon, Gert, RR, Lazy, Chiel (en frau), Bertus, Kobus, ene D (beterschap), Jaco, Jolanda, John en Maurice. Daarnaast Henk en Willie het moet er toch een keer van komen?
NB ik zal er vast een paar namen vergeten zijn, sorry, ook jullie hoop ik het komende jaar weer tegen te komen!

Ik wens iedereen een goed, gezond en gelukkig 2011 toe!

18 loodzware km-ers

Zaterdag... Op het programma staat voor morgen een lange duurloop van 120 min. Omdat zoon niet thuis is, heb ik mijn handen vrij en dan vind ik het wel eens leuk om "elders" te gaan lopen. Een soort "op avontuur in eigen land".
Het sneeuwt vandaag flink, dus misschien is het wel eens leuk om te gaan lopen in het nationaalpark Loonse en Drunense duinen. Als kind ben ik daar veel geweest en ik ken de omgeving (enigzins) en ach we zijn in Nederland hé? Verdwalen kan niet! Route uitgezet met behulp van de fietsknooppunten (altijd handig, met de dank aan de ANWB) een mooie verharde route om de bekende zandbak heen van zo'n 18 km, dat moest toch lukken.

Zondag.. het regent, de sneeuw is inmiddels veranderd in een soort blub(ber). Buiten is het grijs nat en vies, binnen is het lekker op de bank met een bakje koffie en mijn laptopje. Na een paar "vriendelijke" aanmoedigingen via twitter, besluit ik rond een uur of één toch maar in mijn auto te stappen en richting het startpunt te rijden. Het was even zoeken (maar 1x verkeerd gereden, ahum zo'n 10 km verkeerd) en daar was het begin punt. Auto geparkeerd, handschoenen aan, briefje met de knooppunten, garmin om, flesje drinken, winegums, pet op, mobieltje en tot slotte de autosleutel en gaan. Na 50 meter, shit, midden in de drab en ja hoor ik voel mijn voet nat worden. Okay, we zijn geen watje dus lopen we door... het wordt vast beter in het bos... niet dus drab, drab en nog meer drab. Half gesmolten sneeuw, soms vastgevroren aan de grond al gauw zijn allebei mijn voeten nat, gadver!
Het bos was niet wat ik me ervan had voorgesteld, doordat de sneeuw smelt hangt er een soort mist in het bos en is het geen kerstkaart waar ik vrolijk doorheen huppel, maar meer een scene uit het "blairwitch project". Gelukkig herken ik regelmatig wat punten en weet ik dat ik goed loop. Tot een km of 8-9 loop ik eigenlijk best lekker, maar dan wordt het zwaar, voor de zoveelste keer voel ik mijn voeten nat worden. Toch loop ik door, ik ben halverwege dus omkeren heeft ook weinig zin, nietwaar? Ik loop stug door maar het wordt zwaarder en nog zwaarder. Ik zal iedereen de rest van mijn loop besparen, maar de km-er tijden gaan lekker omhoog, maar ik blijf lopen. Tegen de tijd dat ik op 17,5 km zit en weet dat ik bijna bij mijn auto ben doet mijn hele lichaam zeer en ben ik zoooo blij dat ik in mijn auto kan gaan zitten.

Thuisgekomen, blijkt dat ik herinnering heb meegenomen uit mijn loopje in vorm van een mooie blaar op mijn teen, nog meer au.

Update vandaag heb ik alweer een klein loopje gedaan van zo'n 50 minuten en dat ging prima, een beetje stijf, maar het lichaam "doet" het weer (gelukkig)!

2 jaar!

Dit weekend ben ik 2 geworden!
Tijd voor een jaarlijks terugkerend feestje, nadeel is dat er altijd zo verrekte veel mensen komen. Dit jaar waren het 24.537 en dan praat ik nog niet eens over de aanhang die natuurlijk ook meekwam! Omdat het anders zo'n "gedoe" wordt had ik tegen iedereen gezegd dat ze natuurlijk geen cadeau's mee hoefde te nemen, ik op mijn beurt zie dan ook af van een traktatie; wel zo makkelijk. Tuurlijk vier ik mijn verjaardag het liefst met allemaal hardlopers en als we er dan toch zijn kunnen we het beste met zijn allen een stukkie gaan lopen, toch?
Om het een beetje overzichtelijk te houden, liet ik zo'n beetje alles en iedereen voor me vertrekken, had ik tijd om iedereen persoonlijk uit te zwaaien. Dus toen na een uurtje (bijna) iedereen gestart was en de eerste al weer aan een drankje zaten vertrok ik. Gelukkig vond Esther het ook gezellig om iedereen uit te zwaaien, dus die startte tegelijk met mij. Om optimaal te profiteren en zoveel mogelijk mensen persoonlijk te zien, begon na de start het grote inhalen. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zoveel mensen voorbij mocht lopen, ik vermoed dat ze allemaal voorbij lieten lopen omdat ze natuurlijk wisten dat het mijn feestje was.
Om het kort te houden de eerste 5 km gingen in 30:01 (zoals gepland) de volgende 5 gingen in 29:24 en de laatste 5 in 27:54 (dat was een stukje beter dan gepland) het netto resultaat kwam dan ook uit op 1:27:19, WAUW dat was wel een heel speciaal verjaardagscadeautje ruim 12 minuten sneller dan vorig jaar!
Dit verjaardagsfeestje werd steeds beter!


Na afloop tijd om de party kleding aan te trekken in de parkeergarage van de SNS-bank, vele vertrokken toen naar huis (er was een gevalletje met de NS) en daarna naar MAXIM om met de "intimi" het glas te heffen..
Teveel tweeps en CnR-ers om ze allemaal te noemen, zou er vast een paar vergeten dus: Bedankt allen voor dit geweldige verjaardagsfeestje, jullie zijn volgend jaar weer allemaal uitgenodigd!



NB Ook de NS besloot met mij mee te feesten en mij extra lang te laten genieten van hun vervoerscapaciteiten het tripje van Nijmegen naar huis duurde maar liefst 3 uur!

Gezellig

Toen ik net ging lopen, kreeg ik de standaard reacties van vrienden en familie over me heen. Eén van de reacties (veelgehoord): "waarom nou hardlopen? Ga toch lekker tennissen of zo.. Hou je ook nog wat sociale contacten aan over!" want hardlopen deed en doe ik alleen.
De lokale AV bood geen start-to-run aan dus heb ik hetzelf gedaan (samen met Evy) en dat ging goed. Nu train ik alweer bijna een jaar met de schema's van Tiny en dat bevalt prima! Wat een eenzame sport zullen er nu veel denken... maar niets is minder waar, ik heb juist een hele hoop leuke, gezellige, gekke mensen leren kennen dóór het lopen!
Vaak zijn de eerste contacten gemaakt over internet (jawel) en wordt afgesproken welke loop er gelopen gaat worden. Dan is het altijd spannend om deze tot nu toe vic's in irl te ontmoeten (...) en vaak blijken het dan hele leuke gezellige mensen te zijn (een uitzondering daar gelaten ;)).
En zo komt het dat er gisteren 4 mensen op weg gingen voor een gezamelijk loopje in Velp. Moon had Annemarie, Gert en mijzelf "overgehaald" met een pan paëlla om bij haar te komen rennen. Niet dat ze ons hoefde over te halen, het is daar sowieso super mooi lopen, maar als ze het aanbiedt.... zeg ik in ieder geval geen nee, lekker! Dus gingen er gisteren tegen 4 uur 3 lopers en 1 fietster op weg (Annemarie is geblesseerd) voor een loopje. Van de vorige keer dat ik bij Moon liep wist ik nog dat ze daar toch echt "bergen" hebben en dat ik daar niet zo'n ster in ben... maar ik hoopte toch wat beter mee te kunnen dan de vorige keer? Nou nee, niet dus :( Gelukkig gaat het bergaf een stuk beter en kon ik op de vlakke stukken gewoon mee. Wat is het daar toch mooi om te lopen! Na ruim 11 km in 1:15 incl 2x wachten voor een treinovergang en bergop, was het een heerlijk loopje.
Na het loopje kregen we van Monique een lekker portje om bij te komen en na het douchen kwamen er al heerlijke geuren uit de keuken en al snel kwam er een fantastische grote pan paella op tafel! Heerlijk gegeten en afgesloten met een ijsje en een lekker kopje koffie, tja dat brengt de bourgondiër in mij naar boven: genieten!
We konden nog uren doorkletsen maar ja, ik moest nog terug naar huis (uurtje rijden) dus rond uur of 9 was het tijd om afscheid te nemen; wel plechtig beloofd dat we dit binnenkort nog eens dunnetjes over zouden doen...
Moon bedankt!!

PS de foto boven dit blog heb ik van internet gehaald, de foto die we van de paëlla van Monique hadden gemaakt was helaas mislukt... maar die zag er nog lekkerder uit!