Nostalgie...

Vrijdag "Toevallig" was ik in de buurt van Uden en na even overleg te hebben gehad met Tiny hadden we al snel een loopafspraak staan.
Leuk in Uden, ik heb daar tenslotte 7 jaar gewoond op 3 verschillende adressen, dus redelijk bekend daar. Het begint al met het rijden naar Tiny's adres, tja vroeger bracht ik daar mijn zoon naar het kinderdagverblijf, maar wat is daar veel veranderd! Ook het mooie appartement van Tiny stond er toen nog niet, maar dat had ik snel gevonden, na een lekkere kop koffie en een (overheerlijke) stroopwafel, snel verkleden en hop naar het bos. Onderweg veel bekende plekken, er staan veel voetstapjes in en rond Uden. Bij Naat Piek de auto weggezet en daar zie ik het bekende slingerpad. Tiny geeft aan dat hij een pittige route had uitgezet van ruim 10km, heerlijk! Samen op pad langs bekende en minder bekende stukken, wat is het daar toch mooi! Ik merk dat ik het goed kan bijhouden en dat geeft een goed gevoel, wat ben ik in een jaar tijd toch vooruit gegaan en dat dankzij de schema's die ik van Tiny krijg. Ondertussen kletsen we wat en geniet ik volop, het rondje van ruim 10km doen we in 1u11 en we sluiten af met 3 sprintjes van zo'n 100 meter, niet mijn favoriete training, laat mij nog maar zo'n rondje van 10km lopen ;) maar de spieren zijn na afloop wel lekker los!
Na de training wordt ik als klap op de vuurpijl nog verwend met lekker eten bij Tiny en Sjan thuis, om 7 uur ga ik vol en voldaan naar huis; Tiny en Sjan, dank je wel!

zondag door het loopje bij Tiny ben ik geinspireerd geraakt... en vandaag ben ik alleen en hoef dus nergens rekening mee te houden. Een bos dat hebben we hier toch ook ergens? Een route uitgezocht op afstandmeten en deze in mijn Garmin 305 gezet en gaan...! Met de auto naar Oosterhout om mijn auto te parkeren voor het bos. Door het bos waar het modderig is, zie ik Teteringen liggen, door langs het spoor door Dorst waar ik mijn Ome Jos tegenkom, die mij niet herkent in mijn hardloop kleding, de goede man loopt inmiddels dan ook tegen de 80. Dwars door de Boswachterij Dorst langs het vroegere natuurzwembad Surae, dat nu is teruggegeven aan de natuur. Verder gaat de route richting Rijen onderweg geniet ik van de mooie herfstkleuren. Langs de lange Vijfeikenweg terug naar Oosterhout, dat laatste stuk is het minste van de route, maar ja. Terug in Oosterhout loop ik een stukje om, langs het adres waar ik van mijn 5de tot mijn 14e woonde, tja de titel van het blog is niet voor niets "nostalgie" en na ruim 15 km zie ik mijn auto weer. Heerlijk gelopen!

van 3 naar 4

Lopen is genieten en dingen waarvan je geniet wil je meer doen, dus heb ik (natuurlijk in overleg met trainer en coach Tiny) besloten om mijn trainingen uit te breiden. Tot nu toe trainde ik op woens-, vrij- en zondag en dat is mij 2 jaar lang prima bevallen.
Maar de ambitie ligt na mijn eerste halve marathon hoger (euhh vooral sneller) en ik wil graag wil, zeker nu er wat meer tijd voor komt, eens wat serieuzer naar het hardlopen te kijken.

De basis moet blijven, lekker blijven lopen... maar er zijn elementen die beter kunnen. Zo moet ik beter op mijn voeding gaan letten, ik eet (erg) graag en zoals ik het blog begon "dingen waarvan je geniet wil je meer doen" en tja.... echt aankomen doe ik niet, maar er mogen ook best een paar kilo's af.

En dus ook het lopen, de omschakeling van 3 naar 4 is toch voor je lijf even wennen dus hebben we de omvang van de trainingen wat teruggebracht. Wat kortere loopjes, maar dus wel 4x per week genieten!

Mijn eerste halve marathon: De (halve) marathon van Eindhoven

Waar te beginnen?
In januari of zo toen "we" het in ons hoofd haalden om deze halve marathon te lopen?
Of zondagmorgen toen in al vroeg in de auto stapte om naar Eindhoven te rijden?
De heerlijke sfeer in Eindhoven?
De super ontvangst en verzorging van Van Gansewinkel?
De niet aflatende steun van trainer/coach Tiny?
De kriebels in de buik sinds zaterdag(avond)?
Het zonnetje dat de hele dag uitbundig scheen?
De meiden waarmee ik de afgelopen weken/maanden de trainingen, hoogte- en dieptepunten heb gedeeld: Esther en Annemarie?
De 2 onbekende dames die mij heerlijk de 1e 10 km hebben doorgeholpen door in een super strak tempo te lopen en waar ik heerlijk achter kon blijven hangen?
Maurice die me de laatste zware km-ers door heeft geholpen?
Of Km 19, waar ik even heel moeilijk had?
Of Stratumseind, dat ik een vlaag heb meegekregen?
Chiel en Janine die ergens langs de kant stond te joelen?
De finish in 2:12:02?

De vele bloggers/tweeps en runners die ik in Eindhoven (weer) mocht ontmoeten; eens kijken uiteraard Tiny, Esther, Annemarie, Jeroen, Gerard, John, Ans, Ton,Jaco, Jolanda, Chiel, Janine, Maurice, Daniëlle (ben ik nog iemand vergeten?)
of de mensen die er waren maar ik toch nog heb gemist? (het was verder ook niet druk in Eindhoven of zo...) Mike, Jaqueline en Roadrunner
Het was een super dag, ik heb ervan genoten! Op naar de volgende uitdaging de 7^^ op 21 november!

PS de foto boven dit blog is van Gerard, ik ben zo vrij geweest hem te gebruiken!

mais

Ik heb een hekel aan mais, nee niet om te eten, het is hartstikke lekker door veel gerechten, maar aan de plant. Als het voorjaar begint zijn de akkers nog leeg en kun je ver kijken, de boer doet zijn werk en frisse jonge plantjes worden geplant.
Groeien dat het spul doet, al gauw is het zo hoog dat ik niet meer "met mijn kop boven het maisveld uitsteek".
Tijdens de warme zomermaanden, wuift het mais af te toe op en neer in een zuchtje wind, maar het blijft te laag om schaduw te bieden en te hoog om overheen te kijken.
Maar nu komt het allerergste: het wordt herfst en de mais wordt geoogst (of is het gemaaid? Overigens lees ik overal dat het gehakseld wordt). Voor mij is dat altijd het teken dat de zomer toch echt voorbij is. En wat zag ik vanmorgen? Juist! Ik heb een hekel aan mais.

TTM en tweet-up

Vrijdagavond terug van vakantie, zondag de eerste wedstrijd gepland. De Tilburg Ten Miles (oftewel TTM) was net als vorig jaar het eerste weekend in September, en ik was (net als vorig jaar) van de partij. Liep ik vorig jaar hier mijn eerste 10 km dit jaar ging ik voor de echte Ten Miles..(oftewel 10 EM = 16,1 km). Gelukkig had ik tijdens mijn vakantie in Italië nog wel de nodige km-ers gemaakt en nadat ik Tiny en Esther had gevonden (Tiny nog bedankt voor die geweldige omkleedlocatie) gingen we snel naar de startlocatie. Na alle berichten die ik in Italië had gekregen over kou, regen, verwarming aan en wind was het een stralende warme dag. Vooraf had ik gezegd dat ik voor een tijd ging tussen de 1:40-1:45 maar nadat het startschot was gevallen liep ik strak op een tempo van 6:00/km (als je dat vol kunt houden kom je uit rond een tijd 1:36) maar na 11 km begon het zwaarder te worden, en bij km 14 moest ik zelfs even lopen, vanwege kramp in de kuit. Uiteindelijk finishte ik in 1:40:43 (Garmin gaf overigens 16,45 km aan) op zich niet ontevreden maar toch... er had meer ingezeten. Natuurlijk zijn we na afloop nog wat gaan drinken en ben ik met Esther nog een hapje ben gaan eten (lekker). Tijdens de nabeschouwing kwam Tiny met een goede verklaring voor de kramp in mijn rechterkuit, had ik de dag ervoor niet ruim 11 uur met mijn rechtervoet op het gaspedaal gezeten? Wellicht een beetje overbelasting?
De dagen erna moest er natuurlijk de nodige was en strijk worden gedaan, maar begon ook het "gewone" leven weer. Hierbij hoort natuurlijk ook de hardlooptraining. Dus woensdag een rondje van 50' en vrijdag een lekkere baantraining die goed verteerd werd. De duurloop van zondag werd verzet naar zaterdag, want ik had een tweet-up met Gert

Altijd spannend om andere hardlopers te ontmoeten en samen te lopen. Loop ik niet te langzaam/snel, vinden ze route wel mooi en uitdagend genoeg en welke route zullen we lopen? Bij Gert had ik de keuze snel gemaakt, de ondertitel van zijn blog is immers "a wannabe trailrunner" dus koos ik voor het rondje "boerenverdriet" in de Biesbosch dat (grotendeels) onverhard is. Dit rondje had ik in mei al eens gelopen, maar ik was benieuwd hoe het er nu bij lag. De zuigende, vochtige klei ondergrond, de graspollen en het hoge gras maakte het tot een (zeker voor mij) zware tocht. Het trekpondje zorgt ervoor dat ook andere spiergroepen een workout krijgen. Dus toen we naar ruim 15,5 km en 2 uur na de start de Garmins uitdrukten vonden we dat we wel een drankje verdiend hadden. Dat hebben we dus gedaan, met een hapje erbij en tot slot een ijsje gehaald in Geertruidenberg maakte het tot een hele geslaagde dag, Gert bedankt!

Viale; hardlopen in Italië

Net terug van een fantastische vakantie in Italië en natuurlijk had ik mijn hardloopschoenen ingepakt. De bestemming was voor het 3de jaar op rij, wat mij betreft, één van de mooiste plekken van Italië: het Lagio Maggiore.
De weg langs het Lago Maggiore is enkelbaans en biedt prachtige uitzichten, maar als automobilist heb je geen tijd om hiervan te genieten want de weg kronkelt en draait, dus opletten geblazen. Naast deze weg ligt geen stoep en geen fietspad en wat mij altijd opvalt als ik daar ben is dat alles langs die weg gebeurd. Zo zijn er wielrenners geheel in roze gekleed, hippe mountainbikers en zijn er voetgangers; moeders met baby's en senioren, en af en toe een hardloper, allemaal langs diezelfde weg.
Twee weken per jaar mag ik daar deel vanuit maken en sta soms doodsangsten uit, langsrazende motoren, vrachtwagens en Alfa's en ik, die probeer te lopen langs die (soms te) smalle weg.
Terwijl ik daar loop moet ik denken aan het bovenstaande fragment uit de film "what woman want", waarin Mel Gibson een Nike ad maakt. Want soms, heel even, als je 's morgens vroeg loopt en er valt even een rust moment langs deze drukke weg, dan is het zwaar genieten!


Nog een kleine aanvulling:
Als je niet langs de weg wilt lopen, kun je daar ook prachtig door de bergen rennen, zwaar maar mooi zoals hierboven mijn uitzicht van Mont Orfano op het Lago di Mergozzo vroeg op de dag.

AU, mijn rug

Als je een gemiddeld hardloopblog leest (inclusief die van mij) is het soms net of alle kilometers moeiteloos worden afgelegd. Natuurlijk is dat niet altijd zo. Soms moet je werken, tanden op elkaar en werk je de training stap voor stap af.
Zondag was voor mij zo'n dag.... toen ik opstond was het weer al niet geweldig het dreigde te gaan regenen en er stond een stevige wind, maar ja, het op het schema van Tiny stond een duurloop van 120 min. Ik ben dolblij met deze schema's ze geven zoveel meer structuur aan mijn trainingen en ik weet precies waar ik aan toe ben. Dus geen gezeur schoenen aan en lopen, eenmaal buiten merk ik dat het fris is buiten, maar ik zal het zo wel warm krijgen als ik eenmaal onderweg ben.
De loop is zwaar onderweg veel verschillende omstandigheden, wat regen, stevige frisse wind maar als de zon er 5 minuten doorheen komt is het ineens warm en gutst het zweet van me af. Dan verdwijnt het zonnetje weer en krijg ik een frisse wind over me heen. Ondertussen is het hard werken om te blijven lopen en denk ik met bewondering de mensen die dit blijkbaar zonder moeite doen en die op datzelfde moment "gewoon" een training afwerken van 23,39 en zelfs 66 km (...)!
De voorgeschreven 120 minuten loop ik moeizaam uit en ik kan weer 18 km bijschrijven.

Maandag word ik wakker met pijn in mijn bovenrug, shit maar we moeten gewoon aan het werk. De hele dag zeurt mijn rug door, in de auto, tijdens de vergadering en 's avonds als ik rustig op de bank zit. Op tijd naar bed maar en maar hopen dat het vandaag wat minder zou zijn. Nou nee dus! Het plan was vanmorgen de auto naar de garage te brengen en hardlopend naar huis te gaan (ca 10 km), ik had me al verheugd op al die reacties bij de garage (autofielen; waarom lopen als je ook de auto kunt pakken ;)) maar helaas bij het open van ogen (overigens prima geslapen) was het duidelijk dat gaat niet lukken. Bij het ontbijt een rare gewaarwording...het doorslikken van eten/drank doet zeer, niet in mijn keel maar in "rug" echt een pijnscheut. Hopelijk gaat het snel over want met hardlopen als ene hobby en (lekker) eten als de andere is het verdomd vervelend dat je alle twee je hobby's niet kunt uitoefenen!

Edit: 19-08 het gaat gelukkig al een stuk beter! Het was dus inderdaad een flinke kou op de spieren/longen. Het ziet er naar uit dat ik van het weekend weer kan lopen, gelukkig bedankt voor alle steun ;))