Gezellig

Toen ik net ging lopen, kreeg ik de standaard reacties van vrienden en familie over me heen. Eén van de reacties (veelgehoord): "waarom nou hardlopen? Ga toch lekker tennissen of zo.. Hou je ook nog wat sociale contacten aan over!" want hardlopen deed en doe ik alleen.
De lokale AV bood geen start-to-run aan dus heb ik hetzelf gedaan (samen met Evy) en dat ging goed. Nu train ik alweer bijna een jaar met de schema's van Tiny en dat bevalt prima! Wat een eenzame sport zullen er nu veel denken... maar niets is minder waar, ik heb juist een hele hoop leuke, gezellige, gekke mensen leren kennen dóór het lopen!
Vaak zijn de eerste contacten gemaakt over internet (jawel) en wordt afgesproken welke loop er gelopen gaat worden. Dan is het altijd spannend om deze tot nu toe vic's in irl te ontmoeten (...) en vaak blijken het dan hele leuke gezellige mensen te zijn (een uitzondering daar gelaten ;)).
En zo komt het dat er gisteren 4 mensen op weg gingen voor een gezamelijk loopje in Velp. Moon had Annemarie, Gert en mijzelf "overgehaald" met een pan paëlla om bij haar te komen rennen. Niet dat ze ons hoefde over te halen, het is daar sowieso super mooi lopen, maar als ze het aanbiedt.... zeg ik in ieder geval geen nee, lekker! Dus gingen er gisteren tegen 4 uur 3 lopers en 1 fietster op weg (Annemarie is geblesseerd) voor een loopje. Van de vorige keer dat ik bij Moon liep wist ik nog dat ze daar toch echt "bergen" hebben en dat ik daar niet zo'n ster in ben... maar ik hoopte toch wat beter mee te kunnen dan de vorige keer? Nou nee, niet dus :( Gelukkig gaat het bergaf een stuk beter en kon ik op de vlakke stukken gewoon mee. Wat is het daar toch mooi om te lopen! Na ruim 11 km in 1:15 incl 2x wachten voor een treinovergang en bergop, was het een heerlijk loopje.
Na het loopje kregen we van Monique een lekker portje om bij te komen en na het douchen kwamen er al heerlijke geuren uit de keuken en al snel kwam er een fantastische grote pan paella op tafel! Heerlijk gegeten en afgesloten met een ijsje en een lekker kopje koffie, tja dat brengt de bourgondiër in mij naar boven: genieten!
We konden nog uren doorkletsen maar ja, ik moest nog terug naar huis (uurtje rijden) dus rond uur of 9 was het tijd om afscheid te nemen; wel plechtig beloofd dat we dit binnenkort nog eens dunnetjes over zouden doen...
Moon bedankt!!

PS de foto boven dit blog heb ik van internet gehaald, de foto die we van de paëlla van Monique hadden gemaakt was helaas mislukt... maar die zag er nog lekkerder uit!

Nostalgie...

Vrijdag "Toevallig" was ik in de buurt van Uden en na even overleg te hebben gehad met Tiny hadden we al snel een loopafspraak staan.
Leuk in Uden, ik heb daar tenslotte 7 jaar gewoond op 3 verschillende adressen, dus redelijk bekend daar. Het begint al met het rijden naar Tiny's adres, tja vroeger bracht ik daar mijn zoon naar het kinderdagverblijf, maar wat is daar veel veranderd! Ook het mooie appartement van Tiny stond er toen nog niet, maar dat had ik snel gevonden, na een lekkere kop koffie en een (overheerlijke) stroopwafel, snel verkleden en hop naar het bos. Onderweg veel bekende plekken, er staan veel voetstapjes in en rond Uden. Bij Naat Piek de auto weggezet en daar zie ik het bekende slingerpad. Tiny geeft aan dat hij een pittige route had uitgezet van ruim 10km, heerlijk! Samen op pad langs bekende en minder bekende stukken, wat is het daar toch mooi! Ik merk dat ik het goed kan bijhouden en dat geeft een goed gevoel, wat ben ik in een jaar tijd toch vooruit gegaan en dat dankzij de schema's die ik van Tiny krijg. Ondertussen kletsen we wat en geniet ik volop, het rondje van ruim 10km doen we in 1u11 en we sluiten af met 3 sprintjes van zo'n 100 meter, niet mijn favoriete training, laat mij nog maar zo'n rondje van 10km lopen ;) maar de spieren zijn na afloop wel lekker los!
Na de training wordt ik als klap op de vuurpijl nog verwend met lekker eten bij Tiny en Sjan thuis, om 7 uur ga ik vol en voldaan naar huis; Tiny en Sjan, dank je wel!

zondag door het loopje bij Tiny ben ik geinspireerd geraakt... en vandaag ben ik alleen en hoef dus nergens rekening mee te houden. Een bos dat hebben we hier toch ook ergens? Een route uitgezocht op afstandmeten en deze in mijn Garmin 305 gezet en gaan...! Met de auto naar Oosterhout om mijn auto te parkeren voor het bos. Door het bos waar het modderig is, zie ik Teteringen liggen, door langs het spoor door Dorst waar ik mijn Ome Jos tegenkom, die mij niet herkent in mijn hardloop kleding, de goede man loopt inmiddels dan ook tegen de 80. Dwars door de Boswachterij Dorst langs het vroegere natuurzwembad Surae, dat nu is teruggegeven aan de natuur. Verder gaat de route richting Rijen onderweg geniet ik van de mooie herfstkleuren. Langs de lange Vijfeikenweg terug naar Oosterhout, dat laatste stuk is het minste van de route, maar ja. Terug in Oosterhout loop ik een stukje om, langs het adres waar ik van mijn 5de tot mijn 14e woonde, tja de titel van het blog is niet voor niets "nostalgie" en na ruim 15 km zie ik mijn auto weer. Heerlijk gelopen!

van 3 naar 4

Lopen is genieten en dingen waarvan je geniet wil je meer doen, dus heb ik (natuurlijk in overleg met trainer en coach Tiny) besloten om mijn trainingen uit te breiden. Tot nu toe trainde ik op woens-, vrij- en zondag en dat is mij 2 jaar lang prima bevallen.
Maar de ambitie ligt na mijn eerste halve marathon hoger (euhh vooral sneller) en ik wil graag wil, zeker nu er wat meer tijd voor komt, eens wat serieuzer naar het hardlopen te kijken.

De basis moet blijven, lekker blijven lopen... maar er zijn elementen die beter kunnen. Zo moet ik beter op mijn voeding gaan letten, ik eet (erg) graag en zoals ik het blog begon "dingen waarvan je geniet wil je meer doen" en tja.... echt aankomen doe ik niet, maar er mogen ook best een paar kilo's af.

En dus ook het lopen, de omschakeling van 3 naar 4 is toch voor je lijf even wennen dus hebben we de omvang van de trainingen wat teruggebracht. Wat kortere loopjes, maar dus wel 4x per week genieten!

Mijn eerste halve marathon: De (halve) marathon van Eindhoven

Waar te beginnen?
In januari of zo toen "we" het in ons hoofd haalden om deze halve marathon te lopen?
Of zondagmorgen toen in al vroeg in de auto stapte om naar Eindhoven te rijden?
De heerlijke sfeer in Eindhoven?
De super ontvangst en verzorging van Van Gansewinkel?
De niet aflatende steun van trainer/coach Tiny?
De kriebels in de buik sinds zaterdag(avond)?
Het zonnetje dat de hele dag uitbundig scheen?
De meiden waarmee ik de afgelopen weken/maanden de trainingen, hoogte- en dieptepunten heb gedeeld: Esther en Annemarie?
De 2 onbekende dames die mij heerlijk de 1e 10 km hebben doorgeholpen door in een super strak tempo te lopen en waar ik heerlijk achter kon blijven hangen?
Maurice die me de laatste zware km-ers door heeft geholpen?
Of Km 19, waar ik even heel moeilijk had?
Of Stratumseind, dat ik een vlaag heb meegekregen?
Chiel en Janine die ergens langs de kant stond te joelen?
De finish in 2:12:02?

De vele bloggers/tweeps en runners die ik in Eindhoven (weer) mocht ontmoeten; eens kijken uiteraard Tiny, Esther, Annemarie, Jeroen, Gerard, John, Ans, Ton,Jaco, Jolanda, Chiel, Janine, Maurice, Daniëlle (ben ik nog iemand vergeten?)
of de mensen die er waren maar ik toch nog heb gemist? (het was verder ook niet druk in Eindhoven of zo...) Mike, Jaqueline en Roadrunner
Het was een super dag, ik heb ervan genoten! Op naar de volgende uitdaging de 7^^ op 21 november!

PS de foto boven dit blog is van Gerard, ik ben zo vrij geweest hem te gebruiken!

mais

Ik heb een hekel aan mais, nee niet om te eten, het is hartstikke lekker door veel gerechten, maar aan de plant. Als het voorjaar begint zijn de akkers nog leeg en kun je ver kijken, de boer doet zijn werk en frisse jonge plantjes worden geplant.
Groeien dat het spul doet, al gauw is het zo hoog dat ik niet meer "met mijn kop boven het maisveld uitsteek".
Tijdens de warme zomermaanden, wuift het mais af te toe op en neer in een zuchtje wind, maar het blijft te laag om schaduw te bieden en te hoog om overheen te kijken.
Maar nu komt het allerergste: het wordt herfst en de mais wordt geoogst (of is het gemaaid? Overigens lees ik overal dat het gehakseld wordt). Voor mij is dat altijd het teken dat de zomer toch echt voorbij is. En wat zag ik vanmorgen? Juist! Ik heb een hekel aan mais.

TTM en tweet-up

Vrijdagavond terug van vakantie, zondag de eerste wedstrijd gepland. De Tilburg Ten Miles (oftewel TTM) was net als vorig jaar het eerste weekend in September, en ik was (net als vorig jaar) van de partij. Liep ik vorig jaar hier mijn eerste 10 km dit jaar ging ik voor de echte Ten Miles..(oftewel 10 EM = 16,1 km). Gelukkig had ik tijdens mijn vakantie in Italië nog wel de nodige km-ers gemaakt en nadat ik Tiny en Esther had gevonden (Tiny nog bedankt voor die geweldige omkleedlocatie) gingen we snel naar de startlocatie. Na alle berichten die ik in Italië had gekregen over kou, regen, verwarming aan en wind was het een stralende warme dag. Vooraf had ik gezegd dat ik voor een tijd ging tussen de 1:40-1:45 maar nadat het startschot was gevallen liep ik strak op een tempo van 6:00/km (als je dat vol kunt houden kom je uit rond een tijd 1:36) maar na 11 km begon het zwaarder te worden, en bij km 14 moest ik zelfs even lopen, vanwege kramp in de kuit. Uiteindelijk finishte ik in 1:40:43 (Garmin gaf overigens 16,45 km aan) op zich niet ontevreden maar toch... er had meer ingezeten. Natuurlijk zijn we na afloop nog wat gaan drinken en ben ik met Esther nog een hapje ben gaan eten (lekker). Tijdens de nabeschouwing kwam Tiny met een goede verklaring voor de kramp in mijn rechterkuit, had ik de dag ervoor niet ruim 11 uur met mijn rechtervoet op het gaspedaal gezeten? Wellicht een beetje overbelasting?
De dagen erna moest er natuurlijk de nodige was en strijk worden gedaan, maar begon ook het "gewone" leven weer. Hierbij hoort natuurlijk ook de hardlooptraining. Dus woensdag een rondje van 50' en vrijdag een lekkere baantraining die goed verteerd werd. De duurloop van zondag werd verzet naar zaterdag, want ik had een tweet-up met Gert

Altijd spannend om andere hardlopers te ontmoeten en samen te lopen. Loop ik niet te langzaam/snel, vinden ze route wel mooi en uitdagend genoeg en welke route zullen we lopen? Bij Gert had ik de keuze snel gemaakt, de ondertitel van zijn blog is immers "a wannabe trailrunner" dus koos ik voor het rondje "boerenverdriet" in de Biesbosch dat (grotendeels) onverhard is. Dit rondje had ik in mei al eens gelopen, maar ik was benieuwd hoe het er nu bij lag. De zuigende, vochtige klei ondergrond, de graspollen en het hoge gras maakte het tot een (zeker voor mij) zware tocht. Het trekpondje zorgt ervoor dat ook andere spiergroepen een workout krijgen. Dus toen we naar ruim 15,5 km en 2 uur na de start de Garmins uitdrukten vonden we dat we wel een drankje verdiend hadden. Dat hebben we dus gedaan, met een hapje erbij en tot slot een ijsje gehaald in Geertruidenberg maakte het tot een hele geslaagde dag, Gert bedankt!

Viale; hardlopen in Italië

Net terug van een fantastische vakantie in Italië en natuurlijk had ik mijn hardloopschoenen ingepakt. De bestemming was voor het 3de jaar op rij, wat mij betreft, één van de mooiste plekken van Italië: het Lagio Maggiore.
De weg langs het Lago Maggiore is enkelbaans en biedt prachtige uitzichten, maar als automobilist heb je geen tijd om hiervan te genieten want de weg kronkelt en draait, dus opletten geblazen. Naast deze weg ligt geen stoep en geen fietspad en wat mij altijd opvalt als ik daar ben is dat alles langs die weg gebeurd. Zo zijn er wielrenners geheel in roze gekleed, hippe mountainbikers en zijn er voetgangers; moeders met baby's en senioren, en af en toe een hardloper, allemaal langs diezelfde weg.
Twee weken per jaar mag ik daar deel vanuit maken en sta soms doodsangsten uit, langsrazende motoren, vrachtwagens en Alfa's en ik, die probeer te lopen langs die (soms te) smalle weg.
Terwijl ik daar loop moet ik denken aan het bovenstaande fragment uit de film "what woman want", waarin Mel Gibson een Nike ad maakt. Want soms, heel even, als je 's morgens vroeg loopt en er valt even een rust moment langs deze drukke weg, dan is het zwaar genieten!


Nog een kleine aanvulling:
Als je niet langs de weg wilt lopen, kun je daar ook prachtig door de bergen rennen, zwaar maar mooi zoals hierboven mijn uitzicht van Mont Orfano op het Lago di Mergozzo vroeg op de dag.