blogtijd!

(foto Monique)

Tijd om mijn blog weer een beetje bij te werken, want ondanks dat er niet veel geblogd is (door mij dan) is er toch veel gelopen.
Nee, geen spectaculaire pr's of zo maar toch een hele hoop positieve ontwikkelingen waarmee ik hoop in de (nabije) toekomst weer PR's te kunnen lopen.
Zo liep ik op 30 mei de Vestingloop in Den Bosch en was dat vorig jaar nog een tafreel van puffende zwetende mensen. Dit jaar was het er nat, druilerig met een koude wind. Vorig jaar liep ik de 5km dit jaar de 10km. Het was toch wel even spannend zou ik ook nu onder het uur kunnen lopen zonder de hulp van "haas" RR? Alle zorgen voor niets, wat mij betreft een prima tijd gelopen 10km in 58:22 en een negatieve split! Voor het eerst echt het gevoel dat ik de controle voerde over het lopen. Rustig beginnen, inhouden, inhouden, inhouden en pas na 5 km rustig versnellen. De zwaardere km in de polder (pal wind tegen) lekker doortrekken en finishen in een sprint. (Officiële uitslag 10,1 km in 58:51). Dit weekend was zowieso al geslaagd want vrijdags was het Parkfeest in Oosterhout waar ik samen met Esther was en waar het gezellig was tot in de vroege uurtjes..... Ook Esther was aanwezig op de Vestingloop en haar verslag kun je lezen op haar blog.
De week die daarop volgde stond privé in het teken van de avond4daagse van Zoon, maar gelukkig kon deze dinsdag nog ontwijken. Ik moest voor cursus naar Arnhem, een goede gelegenheid om af te spreken met Monique om daar eens een loopje te doen en lekker te eten. Wat een schitterende omgeving rondom Velp en wat moet ik nog veel trainen om een fatsoenlijke trail te kunnen lopen. Toen Monique voorstelde om wat trail werk te doen op wat heuveltjes daar, dacht ik dat nu inmiddels al wel een beejte aan te kunnen. Nou dus niet! Terwijl Moon naar boven huppelde de heuvel op moest ik nog niet eens halverwege hijgend erkennen dat ik toch maar even ging wandelen.... :(( Uiteindelijk toch bijna 10 km op de teller, thanks Moon voor de gezellig avond!
De volgende avond zoals gezegd: de avond4daagse 5km sjokken in jawel 1,5 uur!! (commentaar verder onnodig), gelukkig ging het donderdags een stuk sneller, jawel 5 km in 1 uur (we gaan vooruit). Vrijdag stond er een baantraining op het schema, ik zag er behoorlijk tegenop (de temperatuur was inmiddels opgelopen tot een aangename bqq temperatuur van 25 graden) 1000-800-600-400-200 meter met 1 minuut pauze ertussen. Terwijl de afstanden korter worden, moeten ze steeds sneller worden afgelegd. Joepie, dit keer verliepen ze bijna vlekkeloos, maar er blijft natuurlijk altijd ruimte voor verbetering. Ook de avond4daagse liep op zijn einde, leuk voor de kids dat het zo'n heerlijk weer was!

Zaterdagavond: Van Goghloop in Nuenen, van tevoren had ik met Esther afgesproken dat we Tiny zouden verrassen. Hij wist niet dat ik er zou zijn. Op het laatst mocht sloot ook Monique nog aan en dus liepen wij 3-en de 10km en Tiny de halve marathon. Alle respect voor Tiny, het was bloedheet en hij loopt gewoon 1:38:37. Wij moesten 2 ronden, Tiny 4 (+ een beetje) en heeft ons gewoon op een rondje gezet. "Hoi, zij hij alles goed hier?" Even een stukje opgelopen en zoef eroverheen. Ik had besloten het rustig aan te doen, ik wilde zondag namelijk nog mijn duurloop doen. Monique sloot zich na 1 (lekker snel) rondje bij ons aan, te warm.... Voor Esther respect! Haar eerste 10 km sinds een jaar en ze liep precies dat wat ze wilde lopen 6:30/km en dat ondanks de warmte! Voor mij een heerlijk rondje waarin ik merkte dat ik dit tempo makkelijk kon volhouden, bijna zonder hijgen... Ik was te gast bij het bedrijfsteam van Van Gansewinkel, die een luxe bus ter beschikking hadden waar we onze spullen konden laten, en we heel luxe, voorzien werden van water/fris en na afloop vers gebakken kruidkoek. Als tegenprestatie moest ik natuurlijk lopen in het shirt van Van Gansewinkel... uiteraard geen probleem, maar om nu te zeggen dat ik er goed in uitzag? Ondanks de mooie foto's van Maurice sta ik erop als een soort levend lijk. De avond sloten we gezellig af op het terras in Nuenen. De week sloot ik af met een langzame duurloop op zondagmorgen, de temperatuurpaal bij de lokale bank gaf 33 graden aan en ik had het zwaar. Uiteindelijk heb ik de 1,5 uur volgemaakt met bijna 13 km op de teller (met wat drinkpauzes ertussen). Deze week had ik ruim 40 km op de teller staan en mijn lijf vond het voldoende. Regen maakte een einde aan de warmte en rust maakte een einde aan deze drukke hardloopweek, maar ik heb van beide genoten :))

Boerenverdriet; Oostwaardpad Biesbosch

Vandaag stond er weer een lange (langzame) duurloop op het programma van maar liefst 120 min. Waar zou ik eens gaan lopen? Omdat ik voor de rest van de dag toch geen plannen had en het weer beloofde droog te blijven, ben ik in de auto gestapt naar Hank, om daar een wandelroute te volgen die ik al een keer eerder gespot had. Het rondje Boerenverdriet maakt deel uit van het Oostwaardpad en zou ongeveer 15 km lang zijn.
Nu hoor ik iedereen denken, okay 15km in 2 uur? Volgens de folder zou het wandelpad grotendeels onverhard zijn, langs boerenakkers en dwars door karakteristieke grienden. Voor de volledige folder kun je hier klikken. Verder zou ik met een trekpondje over moeten, ik was benieuwd.
Zoals gezegd met de auto naar het beginpunt gereden en rustig genietend aan de route begonnen. Flesjes water bij, fototoestel voor het fotoalbum, mobiele telefoon en de autosleutel dat zou voldoende moeten zijn. De eerste 4 km waren prachtig aan de rand van de akker, door de grienden, lekker rustig en tijd om af en toe een fotootje te maken.
Maar ineens was ik de te volgen bordjes kwijt, huh hoe kon dat nu? Ach, maar rustig doorlopen het is hier ook zo mooi... inmiddels liep ik wel weer verhard, dat was toch niet bedoeling? En waar was ik eigenlijk?
Op gevoel een stukje verder gelopen en gelukkig ik herkende dit gele veld. Ineens zag ik ook weer de bewegwijzering van de boerenverdriet route staan, volgen dan maar. Inmiddels zat ik al ruimschoots aan de 10 km, bij 11,5km arriveerde ik bij het trekpondje. Grr het ding staat aan de overkant dat betekend dat ik hem eerst naar met toe moet trekken, dan er zelf op springen en vervolgens mezelf naar de overkant moet trekken en dat allemaal "in the middle of nowhere". Maar hoe moet dat? Er zit een wiel aan dus draaien maar! Ja hoor, langzaam komt het pondje mijn kant op. Tegen de tijd dat ik zelf aan de overkant sta, ben ik een kwartier verder. Rustig verder dan maar, maar ik voel dat mijn benen het beste hebben gehad en bij km 13 besluit ik dan ook om maar gewoon te gaan wandelen. Het hardlopen door gras dat soms bijna tot mijn knieën komt is nu te zwaar. Bij km 15,5 bereik ik een verhard pad en besluit ik nog even wat te rennen, maar de accu is echt leeg en net na km 18 gooi ik de handdoek in de ring, mijn benen doen zeer, ik wandel de laatste km terug naar de auto.
Zelfs het instappen in de auto doet zeer, al met al ben ik toch 2:50 uur onderweg geweest vond ik het hartstikke mooi, maar zwaar!

Vroeg, heel vroeg, dauwrennen in Den Hout

Vanmorgen ging om 05:00 uur de wekker, om 05:15 was ik eruit en had ik mijn hardloopkelding aan, om vervolgens om 05:30 in Den Hout te arriveren, me in te schrijven en om 06:00 uur met nog een paar honderd "gekken" te starten voor een loopje.
Ben ik gek geworden? Een beetje wel vrees ik...
Het begon eigenlijk bij de Kaaienloop van afgelopen zaterdag, na afloop kregen we allemaal een flyer over dauwrennen in Den Hout. Ik besteedde er eigenlijk geen aandacht aan, maar Esther nam de flyer mee naar huis, waar haar man hem vond en die leek het wel wat...
Dus al gauw kwamen er via twitter berichten dat ze samen wilden meedoen. In eerste instantie hield ik het nogal af, ik ben een echt avondmens en vooral GEEN ochtendmens, maar als er lopers zo vroeg willen opstaan om in mijn "achtertuin" te gaan lopen dan kan ik niet achterblijven, toch?
Dus had ik vanmorgen, dapper mijn wekker gezet en was ik op tijd aanwezig in Den Hout. Mocht ik eraan twijfelen, er waren nog meer mensen die zo vroeg hun bed uit waren gekomen, meer dan ik verwacht had. De start was simpel: de kerkklok sloeg 6 en de starter riep: start en daar gingen we. Wij gingen voor 7,5 km (ook mogelijk 10 en 15 km) en hadden al gezegd niet voluit te gaan, gewoon rustig lopen (zeker gezien het tijdstip en omdat we afgelopen zaterdag al de Kaaienloop gedaan hadden). De plaatselijke harmonie was ook al present en liep al vrolijk een deuntje te blazen en er was zelfs publiek (...), respect voor deze mensen. Verder was de loop keurig georganiseerd, hulde voor de vroege vrijwilligers. Na ruim 7,5 km (7,656 volgens de organisatie) was de finish in de tent, en klokte ik af op 49:59.
Onze beloning? Koffie met een worstenbroodje!

Toen ik thuis de data nog een keer bekeek was ik toch erg tevreden over de opbouw van de loop. In de laatste km-ers konden we zelfs nog wat versnellen.

Bij thuiskomst lekker douchen, ontbijtje en nog een dutje op de bank (gaap)!

Kaaienloop 2010 nieuw PR!

"Je kunt het, het gaat goed!" hoe vaak Ronald dat onderweg tegen me heeft gezegd, ik weet het niet meer. Feit is dat ik halverwege tegen hem zei: we zijn pas halverwege en dat ik bij de 3e passage, het allerliefste wilde gaan lopen. Maar nee, we moesten nog een rondje.
De Kaaienloop in Oosterhout bestaat uit 4 rondjes van 2,5 km door de binnenstad van Oosterhout. Vorig jaar liep ik hier de 5 km voor het eerst onder het half uur, en vandaag was de doelstelling de 10 km binnen het uur lopen. Hoe zat het ook al weer? Eind december liep ik samen met Tiny de Kangaroeloop in Vught en kwam toen tot een tijd van 1:00:13. Daarna ben ik gaan trainen met schema's van Tiny en hebben we een stapje "terug" gedaan om te wennen aan de nieuwe schema's en te kijken hoe die aan zouden slaan. Nou dat heb ik geweten, inmiddels staat de PR op de 5km op 27:25 en vandaag zou dan de 10 km aan de beurt zijn.
Het internet is toch een geweldig medium, via twitter hadden Esther, Ronald, Ilse en mijn oude "buurman" Jeroen laten weten mee te willen lopen. Op het blog van Ronald had ik gelezen dat hij wel mocht lopen, maar niet zo hard, dus of hij mij wilde "hazen" naar een tijd onder het uur? Al gauw kwam het antwoord: "geen probleem". Esther en Ilse gingen voor de 5 km en Jeroen en Ronald zouden hun "hazen" ondertussen kon ik mooi wat foto's maken. Ilse finishte in een prima tijd van 27:59, super! En Esther deed de 5km in weer een minuut minder dan een maand gelopen in Sint Anthonis, niet gek na een jaar blessureleed. Ondertussen liepen Jeroen en Ronald er nog achtelijk fris bij ;) en maakten we ons klaar voor de start van de 10km. Had op voorhand de uitdrukkelijke instructie gekregen mijn mond te houden (valt voor mij echt niet mee) en de km tijd op 5:50 bepaald. Om 19.00 uur klonk het startschot, en daar gingen we. De eerste ronde ging redelijk soepel maar hard, de tweede ging ook nog wel maar ook hard, bij het ingaan van de 3de kreeg ik twijfels dit ging ik niet nog 2 ronden volhouden (we waren immers pas op de helft)en bij het ingaan van de 4de ronde wilde ik eigenlijk gewoon gaan lopen.
Natuurlijk deed ik dat niet (kon Ronald toch niet teleurstellen?) al liepen de km tijden in de 4de ronde wel op naar 5:56, de eerste km waren zo hard gegaan dat het gemiddelde uitkwam op 5:41/km en de eindtijd op 56:54 !! Een heel dik PR! Ik had zomaar 3:19 er vanaf gelopen!
Thanks Ronald!
Moet ik natuurlijk ook de tijd van Jeroen even vermelden 41:22, supertijd!
Na het lopen gezellig tapas gaan eten bij La Cantina Y Tapas en om Jeroen te steunen tuurlijk het 3-gangen menu genomen

Na het lopen gezellig tapas gaan eten bij La Cantina Y Tapas en om Jeroen te steunen tuurlijk het 3-gangen menu genomen. Ondanks dat "eerst eten zeggen ze in Oosterhout" een veelgehoorde uitspraak is hier, hadden we toch maar besloten na afloop te gaan eten. Nou dat smaakte goed en toen we rond middernacht na de auto's terug liepen, kon ik terugkijken op een zeer gezellige avond! Ronald volgende keer kom ik jouw kant op!

Have marathon gelopen, per ongeluk!

Toen ik dit vandaag naar tegen Tiny schreef, kreeg ik als antwoord "Dat kan niet per ongeluk zijn." Hoe het toch gebeurde:
Vanmorgen regende het en zelfs na een uitgebreid ontbijt bleef het regenen, om nu te zeggen dat het enthousiasme eraf spatte om buiten een rondje te gaan hardlopen.... nou nee! Eigenlijk had ik een ronde gepland door de Biesbosch maar om nu met dit weer door de weilanden te lopen modderen, daar had ik minder trek in; plannen omgegooid en ik ging weg voor 90 min asfalt happen in de regen. Richting Raamsdonk kwam ik al gauw door een mooi straatje met mooie boerderijen waar ik nog nooit geweest was en ondanks dat ik al doornat was genoot ik. Inmiddels was ik op weg naar Waspik, maar de weg waarlangs ik liep was mooi, maar een wel druk, dus dook ik gauw de polder in. Alles onder controle, inmiddels een half uur onderweg dus nog alle tijd. Langs een prettige geasfalteerde weg die een stuk minder druk was dan de eerdere hmmm het ging lekker, stukkie verder nog maar, hé een weggetje rechts; de fietsroute "vrachelen en donge-route" stond aangegeven. Hé hier is het mooi, langs de Donge nog maar een stukje het pad volgen, wat een rust! Een halfverhard pad, fris groen (met dank aan de regen) Genieten! (met een hoofdletter G) Dus loop ik verder paadje links, recht, hmmm waar ben ik nu precies? Inmiddels aanbeland bij km 8 en dan 9. Gelukkig mensen met een hond, ze adviseren me rechtdoor te lopen en inderdaad bij km 10 zie ik een bekende weg. Shit, ik zit bij 's-Gravenmoer, ik weet exact waar ik ben, maar ik ben een eind weg van huis. Okay niet zeuren en doorlopen maar, langs de bekende weg dan maar. Oosteind door, Oosterhout in, maar even een pitstop bij mijn ouders langs (precies 10 EM) om het thuisfront te laten weten dat ik "iets" later ben en een glaasje water. Vandaar uit is het nog een km of 5,5 naar huis, het regent nog steeds maar ik geniet ook nog steeds. Als ik thuis kom geeft de Garmin 21,72 km aan in 2:29:57 Ik heb het gedaan: een halve marathon, per ongeluk!

2009 versus 2010

Op het ogenblik heb ik weinig inspiratie voor het schrijven op mijn blog. Dat wil niet zeggen dat hier niets gebeurd; sterker nog: ik heb het druk. Zo is het druk op de zaak, we krijgen met een heel aantal collega's een assesment. Dit brengt natuurlijk de nodige drukte/stress met zich mee, gelukkig heb ik het lopen om me lekker in af te reageren.

Mijn trainingen gewoon verder en worden steeds verder uitgebreid.
Kijk maar eens op het overzichtje:

jan: 103,41 km in 11 trainingen en 1 wedstrijd
feb: 120,35 km in 12 trainingen
mrt: 112,29 km in 11 trainingen en 2 wedstrijd (1xPR)
apr: 135,21 km in 12 trainingen en 1 wedstrijd

afgelopen maand liep maar liefst ruim 135 km-ers, voor de lol heb ik er mijn km van vorig jaar maar eens op nagekeken:
jan: 49,64 km
feb: 60,41 km
mrt: 57,75 km
apr: 85,29 km gerend over 12 trainingen en 1 wedstrijd.

Dan zie je pas echt wat voor progressie je in een jaar tijd maakt en dat maakt me best een beetje trots ;))

dansende koeien

Uit alle hoeken komen ze nu tevoorschijn en overal kom je ze tegen: hardlopers. Als ik 's morgens naar mijn werk rijd zie ik de eerste al gaan, vaak met lange tight en jasjes aan, want het is nog best frisjes zo vroeg. Wanneer ik 's avonds naar huis rijd, zie ik de avondploeg gaan. De meeste hebben de jasjes uitgedaan en deze vervangen voor fel gekleurde shirts. Waar waren al die lopers de hele winter lang? Maanden kwam ik steeds dezelfde mensen tegen en veel waren dat er echt niet.
Bij het Heetmanplein in Den Bosch, het toppunt, ik kom om 17.30 uur een hele loopgroep tegen, ik krijg de neiging om mijn raampje naar beneden te draaien en te melden dat ik ook loop...
Hoe zouden die lopers reageren? "euhh ja, leuk! Maar wat moeten we hier mee?" Dus dat doe ik maar niet en ik vervolg mijn weg naar huis. Als ik de snelweg afdraai en langs de polder rijd, zie ik ook daar meerdere lopers gaan. Ik kan het niet nalaten en bekijk ze met een mengeling van nieuwsgierigheid en jaloezie. Zo zie ik een jongere man in voetbaltenue zwaar lopen, een meisje in een trainingspak (is dat niet een beetje te warm?), een oudere man die langs de provinciaalse weg loopt en het zwaar lijkt te hebben en even verderop twee jonge tienermeisjes die hun best hebben gedaan er zo hip mogelijk uit te zien.
In mijn auto zit ik te lachen want terwijl ik dit bedenk klinkt er op de radio een spotje van "wakker dier" hierin kun je locaties opvragen bij jouw in de buurt waar je "dansende koeien" kunt bewonderen; in de lente mogen de koeien na een lange winter weer de wei in en dansen dan van plezier, zouden deze hardlopers de menselijke variant zijn?