update en een "tweetup"

"Ben je gestopt met bloggen?" die vraag heb ik al een paar keer gekregen, langs verschillende wegen. Iedere keer leg ik dan uit dat ik NIET gestopt ben maar dat ik het niet altijd even leuk vind om te bloggen over alweer een training, want veel wedstrijden loop ik op dit moment niet.
Ondanks het warme weer van de afgelopen weken zijn de trainingen gewoon doorgegaan. Het enige dat veranderde was het tijdstip waarop de trainingen gelopen werden, namelijk heel vroeg. Ik heb het zelfs gepresteerd om op 5:30 uur al buiten te lopen! Een hele opgave voor een avondmens zoals ik.

Maar voor vandaag stond er iets leuks op het programma. Geïnspireerd door de vele "tweetups" (voor diegene die niet twitteren: dit is een (loop)afspraak tussen "tweeps"(zijn mensen die twitteren) tot stand gekomen op twitter) besloten
Esther en ik ook een loopafspraak te maken. Voor mij had Tiny een "rustweek" bedacht en dus stond er in plaats van de gebruikelijke 120 minuten duurloop "maar" 90 minuten op het programma en dat was ook wat er bij Esther stond. Om het voor ons allebei bereisbaar te houden kozen we voor een lokatie tussen onze woonplaatsen in; dus kwamen we uit op de Kampina een schitterend natuurgebied tussen Boxtel en Oisterwijk. Een mooie route was gauw gevonden, maar de 17 km was iets te veel van het goede want het tempo was bepaald op rustig. Mijn opdracht was om mijn hartfrequentie niet boven de 140 uit te laten komen. De route had ik dus ingekort tot 14,4 km en deze m.b.v. de site van RunningRonald in mijn Garmin gezet, eens kijken of dat zou werken.
Dus om 10:00 uur (okay iets later, mijn schuld) stonden we op station Oisterwijk. De auto van Esther geparkeerd (viel nog niet mee, want uitgerekend vandaag was er een braderie in Oisterwijk), waarna we in mijn auto naar Boxtel reden. De eerste 500m waren we behoorlijk aan het experimenteren met de Garmin: Waar zit het kaartje? Waar kan ik zien hoe hard ik ga? Hé, nu heb ik opeens een kompas op mijn scherm. Maar hierna ging het als een zonnetje: wat is die Garmin toch een geweldig apparaat! Rustig lopend en kletsend begonnen we aan onze training. Al gauw kwamen we in een bosrijk gebied en daarna op de open hei, kilometers lang zagen we niemand. Uiteindelijk zagen we meer wandelaars, fietsers en paarden-enthousiastelingen. De route was voor 80%-90% onverhard en af en toe was het ploegen door het mulle zand. Genieten dus, maar wel zwaarder dan je in eerste instantie denkt. Na 14,5 km in 1:52:00 (incl. stops om een foto te maken, een slokje te drinken en de route te checken) bereikten we, net op tijd want het begon door te regenen, de auto.
Nadat we ons een beetje hadden opgefrist, gingen we op zoek naar een terras om met een lekkere late lunch de training af te sluiten.
Met een goed gevoel hebben we deze training afgesloten, met het idee om dit zeker nog een keer te doen, het liefst in september als de hei in bloei staat!

mooi weer en minder mooi nieuws

Het is alweer even geleden dat ik geblogd heb, ik heb op het moment wat minder inspiratie. Daarnaast is het de afgelopen week natuurlijk ook super mooi weer geweest, al is dat natuurlijk maar hoe je het zelf ervaart. Iedereen reageert anders op de tropische temperaturen. Zo reageerde Maurice op geheel eigen wijze en barste Twitter uit elkaar van pfffft-tweets (en van het voetbal natuurlijk).
Zelf kan ik er ook niet zo goed tegen, maar dat is natuurlijk geen reden om niet te trainen. Zo heb ik woensdag puffend een rondje gedaan in Oosterhout, in de hoop wat verkoeling te vinden in het bos tussen Oosterhout en Teteringen. Helaas weinig verkoeling maar wel veel insecten, brrr. Het was geen rondje om over naar huis te schrijven. Dus besloot ik vanmorgen om op tijd te vertrekken, om 8:15 was ik al buiten voor mijn duurloop van 2 uur. Het begin was fantastisch, lekkere temperatuur (zo'n 18 graden) en in de schaduw. Na een uurtje werd de zon steeds intensiever, terwijl het terrein steeds 'opener' werd (de volgende keer loop ik dit rondje dus andersom) en voelde ik hem branden. Voldoende pauze nemen onderweg om wat te drinken en voor het maken van een fototje links of rechts. Wat kan het toch mooi zijn onderweg! Wat niet zichbaar is op de foto's zijn wederom de vele vliegende insecten onderweg, grrr! Ondanks een drietal pauzes onderweg loop ik toch een PR(etje) op de 15 km! Liep ik de 7^^ in november nog in 1:39:24 vandaag loop ik 1:38:43. Uiteindelijk kon ik mijn loop afsluiten met 18,29 km op de Garmin in precies 2 uur, een tevreden mens dus (en een temperatuur van inmiddels zo'n 24 graden).
Het minder mooie nieuws deze week is dat ik op de zaak potentieel boventallig verklaard ben. Maar net als met het mooie weer, is het maar hoe je het zelf ervaart. Voor mij is het jammer, maar biedt het ook weer nieuwe kansen. Uiteindelijk zijn we het er over eens; de functie die er lag is niet de functie die bij mij past en die ik ambieer. Tijd om op zoek te gaan naar nieuwe uitdagingen dus! (Dus als iemand een leuke functie weet voor een financial professional laat het even weten ;))

geen auto

De afgelopen 2 dagen had ik geen auto. Natuurlijk heb ik wel een auto, alleen stond hij in de garage. Noodgedwongen moest ik daarom alles op de fiets doen. Gisteren bepakt en bezakt de boodschappen, vandaag zoon van en naar school halen/brengen. Op zich geen probleem, maar doordat we in januari zijn verhuisd is zijn school ruim 5 km verderop. Dus vanmorgen wat vroeger op pad met een ietwat klagende zoon en om 09:15 uur had ik er dus al 10 km opzitten. Om 13:00 de volgende 10 km, maar had er wel een goed gevoel over. Het zonnetje scheen, er stond een stevige wind, zoon klaagde wel (wind tegen) maar toch.... dit gaan we vaker doen!
Doordat ik al 20 km had gefietst, twijfelde ik eigenlijk of ik vandaag nog zou gaan lopen. Ook 's middags nog een druk programma, auto weer ophalen, zoon naar de kapper, eten klaarmaken, enz. En ondertussen maar twijfelen, zal ik wel, zal ik niet.... Na het eten hakte ik de knoop door, ik ging toch nog even een uurtje lopen. De benen wilden en voelden super, ondanks een iets te heftige duurloop van zondag (21,2 km) maar mijn buik vond de aktie zo kort na het eten iets minder geslaagd en begon halverwege te protesteren in de vorm van wat krampen. Grrr, toch maar doorstappen, niet aan denken, was er geen tweep die zei: "pijn is een emotie en emotie kun je uitschakelen"? (al is het mij nog steeds niet gelukt om emotie uit te schakelen, laat staan pijn) Mond raakte droger en droger en natuurlijk had ik geen water bij, ik ging immers maar een uurtje lopen. Lesje geleerd: niet zo snel na het eten gaan lopen én een flesje water zeker bij een avond loopje. Uiteindelijk heb ik toch nog 9 km gelopen in iets meer als dan 58 minuten, en mag ik een drukke en sportieve dag afsluiten.

blogtijd!

(foto Monique)

Tijd om mijn blog weer een beetje bij te werken, want ondanks dat er niet veel geblogd is (door mij dan) is er toch veel gelopen.
Nee, geen spectaculaire pr's of zo maar toch een hele hoop positieve ontwikkelingen waarmee ik hoop in de (nabije) toekomst weer PR's te kunnen lopen.
Zo liep ik op 30 mei de Vestingloop in Den Bosch en was dat vorig jaar nog een tafreel van puffende zwetende mensen. Dit jaar was het er nat, druilerig met een koude wind. Vorig jaar liep ik de 5km dit jaar de 10km. Het was toch wel even spannend zou ik ook nu onder het uur kunnen lopen zonder de hulp van "haas" RR? Alle zorgen voor niets, wat mij betreft een prima tijd gelopen 10km in 58:22 en een negatieve split! Voor het eerst echt het gevoel dat ik de controle voerde over het lopen. Rustig beginnen, inhouden, inhouden, inhouden en pas na 5 km rustig versnellen. De zwaardere km in de polder (pal wind tegen) lekker doortrekken en finishen in een sprint. (Officiële uitslag 10,1 km in 58:51). Dit weekend was zowieso al geslaagd want vrijdags was het Parkfeest in Oosterhout waar ik samen met Esther was en waar het gezellig was tot in de vroege uurtjes..... Ook Esther was aanwezig op de Vestingloop en haar verslag kun je lezen op haar blog.
De week die daarop volgde stond privé in het teken van de avond4daagse van Zoon, maar gelukkig kon deze dinsdag nog ontwijken. Ik moest voor cursus naar Arnhem, een goede gelegenheid om af te spreken met Monique om daar eens een loopje te doen en lekker te eten. Wat een schitterende omgeving rondom Velp en wat moet ik nog veel trainen om een fatsoenlijke trail te kunnen lopen. Toen Monique voorstelde om wat trail werk te doen op wat heuveltjes daar, dacht ik dat nu inmiddels al wel een beejte aan te kunnen. Nou dus niet! Terwijl Moon naar boven huppelde de heuvel op moest ik nog niet eens halverwege hijgend erkennen dat ik toch maar even ging wandelen.... :(( Uiteindelijk toch bijna 10 km op de teller, thanks Moon voor de gezellig avond!
De volgende avond zoals gezegd: de avond4daagse 5km sjokken in jawel 1,5 uur!! (commentaar verder onnodig), gelukkig ging het donderdags een stuk sneller, jawel 5 km in 1 uur (we gaan vooruit). Vrijdag stond er een baantraining op het schema, ik zag er behoorlijk tegenop (de temperatuur was inmiddels opgelopen tot een aangename bqq temperatuur van 25 graden) 1000-800-600-400-200 meter met 1 minuut pauze ertussen. Terwijl de afstanden korter worden, moeten ze steeds sneller worden afgelegd. Joepie, dit keer verliepen ze bijna vlekkeloos, maar er blijft natuurlijk altijd ruimte voor verbetering. Ook de avond4daagse liep op zijn einde, leuk voor de kids dat het zo'n heerlijk weer was!

Zaterdagavond: Van Goghloop in Nuenen, van tevoren had ik met Esther afgesproken dat we Tiny zouden verrassen. Hij wist niet dat ik er zou zijn. Op het laatst mocht sloot ook Monique nog aan en dus liepen wij 3-en de 10km en Tiny de halve marathon. Alle respect voor Tiny, het was bloedheet en hij loopt gewoon 1:38:37. Wij moesten 2 ronden, Tiny 4 (+ een beetje) en heeft ons gewoon op een rondje gezet. "Hoi, zij hij alles goed hier?" Even een stukje opgelopen en zoef eroverheen. Ik had besloten het rustig aan te doen, ik wilde zondag namelijk nog mijn duurloop doen. Monique sloot zich na 1 (lekker snel) rondje bij ons aan, te warm.... Voor Esther respect! Haar eerste 10 km sinds een jaar en ze liep precies dat wat ze wilde lopen 6:30/km en dat ondanks de warmte! Voor mij een heerlijk rondje waarin ik merkte dat ik dit tempo makkelijk kon volhouden, bijna zonder hijgen... Ik was te gast bij het bedrijfsteam van Van Gansewinkel, die een luxe bus ter beschikking hadden waar we onze spullen konden laten, en we heel luxe, voorzien werden van water/fris en na afloop vers gebakken kruidkoek. Als tegenprestatie moest ik natuurlijk lopen in het shirt van Van Gansewinkel... uiteraard geen probleem, maar om nu te zeggen dat ik er goed in uitzag? Ondanks de mooie foto's van Maurice sta ik erop als een soort levend lijk. De avond sloten we gezellig af op het terras in Nuenen. De week sloot ik af met een langzame duurloop op zondagmorgen, de temperatuurpaal bij de lokale bank gaf 33 graden aan en ik had het zwaar. Uiteindelijk heb ik de 1,5 uur volgemaakt met bijna 13 km op de teller (met wat drinkpauzes ertussen). Deze week had ik ruim 40 km op de teller staan en mijn lijf vond het voldoende. Regen maakte een einde aan de warmte en rust maakte een einde aan deze drukke hardloopweek, maar ik heb van beide genoten :))

Boerenverdriet; Oostwaardpad Biesbosch

Vandaag stond er weer een lange (langzame) duurloop op het programma van maar liefst 120 min. Waar zou ik eens gaan lopen? Omdat ik voor de rest van de dag toch geen plannen had en het weer beloofde droog te blijven, ben ik in de auto gestapt naar Hank, om daar een wandelroute te volgen die ik al een keer eerder gespot had. Het rondje Boerenverdriet maakt deel uit van het Oostwaardpad en zou ongeveer 15 km lang zijn.
Nu hoor ik iedereen denken, okay 15km in 2 uur? Volgens de folder zou het wandelpad grotendeels onverhard zijn, langs boerenakkers en dwars door karakteristieke grienden. Voor de volledige folder kun je hier klikken. Verder zou ik met een trekpondje over moeten, ik was benieuwd.
Zoals gezegd met de auto naar het beginpunt gereden en rustig genietend aan de route begonnen. Flesjes water bij, fototoestel voor het fotoalbum, mobiele telefoon en de autosleutel dat zou voldoende moeten zijn. De eerste 4 km waren prachtig aan de rand van de akker, door de grienden, lekker rustig en tijd om af en toe een fotootje te maken.
Maar ineens was ik de te volgen bordjes kwijt, huh hoe kon dat nu? Ach, maar rustig doorlopen het is hier ook zo mooi... inmiddels liep ik wel weer verhard, dat was toch niet bedoeling? En waar was ik eigenlijk?
Op gevoel een stukje verder gelopen en gelukkig ik herkende dit gele veld. Ineens zag ik ook weer de bewegwijzering van de boerenverdriet route staan, volgen dan maar. Inmiddels zat ik al ruimschoots aan de 10 km, bij 11,5km arriveerde ik bij het trekpondje. Grr het ding staat aan de overkant dat betekend dat ik hem eerst naar met toe moet trekken, dan er zelf op springen en vervolgens mezelf naar de overkant moet trekken en dat allemaal "in the middle of nowhere". Maar hoe moet dat? Er zit een wiel aan dus draaien maar! Ja hoor, langzaam komt het pondje mijn kant op. Tegen de tijd dat ik zelf aan de overkant sta, ben ik een kwartier verder. Rustig verder dan maar, maar ik voel dat mijn benen het beste hebben gehad en bij km 13 besluit ik dan ook om maar gewoon te gaan wandelen. Het hardlopen door gras dat soms bijna tot mijn knieën komt is nu te zwaar. Bij km 15,5 bereik ik een verhard pad en besluit ik nog even wat te rennen, maar de accu is echt leeg en net na km 18 gooi ik de handdoek in de ring, mijn benen doen zeer, ik wandel de laatste km terug naar de auto.
Zelfs het instappen in de auto doet zeer, al met al ben ik toch 2:50 uur onderweg geweest vond ik het hartstikke mooi, maar zwaar!

Vroeg, heel vroeg, dauwrennen in Den Hout

Vanmorgen ging om 05:00 uur de wekker, om 05:15 was ik eruit en had ik mijn hardloopkelding aan, om vervolgens om 05:30 in Den Hout te arriveren, me in te schrijven en om 06:00 uur met nog een paar honderd "gekken" te starten voor een loopje.
Ben ik gek geworden? Een beetje wel vrees ik...
Het begon eigenlijk bij de Kaaienloop van afgelopen zaterdag, na afloop kregen we allemaal een flyer over dauwrennen in Den Hout. Ik besteedde er eigenlijk geen aandacht aan, maar Esther nam de flyer mee naar huis, waar haar man hem vond en die leek het wel wat...
Dus al gauw kwamen er via twitter berichten dat ze samen wilden meedoen. In eerste instantie hield ik het nogal af, ik ben een echt avondmens en vooral GEEN ochtendmens, maar als er lopers zo vroeg willen opstaan om in mijn "achtertuin" te gaan lopen dan kan ik niet achterblijven, toch?
Dus had ik vanmorgen, dapper mijn wekker gezet en was ik op tijd aanwezig in Den Hout. Mocht ik eraan twijfelen, er waren nog meer mensen die zo vroeg hun bed uit waren gekomen, meer dan ik verwacht had. De start was simpel: de kerkklok sloeg 6 en de starter riep: start en daar gingen we. Wij gingen voor 7,5 km (ook mogelijk 10 en 15 km) en hadden al gezegd niet voluit te gaan, gewoon rustig lopen (zeker gezien het tijdstip en omdat we afgelopen zaterdag al de Kaaienloop gedaan hadden). De plaatselijke harmonie was ook al present en liep al vrolijk een deuntje te blazen en er was zelfs publiek (...), respect voor deze mensen. Verder was de loop keurig georganiseerd, hulde voor de vroege vrijwilligers. Na ruim 7,5 km (7,656 volgens de organisatie) was de finish in de tent, en klokte ik af op 49:59.
Onze beloning? Koffie met een worstenbroodje!

Toen ik thuis de data nog een keer bekeek was ik toch erg tevreden over de opbouw van de loop. In de laatste km-ers konden we zelfs nog wat versnellen.

Bij thuiskomst lekker douchen, ontbijtje en nog een dutje op de bank (gaap)!

Kaaienloop 2010 nieuw PR!

"Je kunt het, het gaat goed!" hoe vaak Ronald dat onderweg tegen me heeft gezegd, ik weet het niet meer. Feit is dat ik halverwege tegen hem zei: we zijn pas halverwege en dat ik bij de 3e passage, het allerliefste wilde gaan lopen. Maar nee, we moesten nog een rondje.
De Kaaienloop in Oosterhout bestaat uit 4 rondjes van 2,5 km door de binnenstad van Oosterhout. Vorig jaar liep ik hier de 5 km voor het eerst onder het half uur, en vandaag was de doelstelling de 10 km binnen het uur lopen. Hoe zat het ook al weer? Eind december liep ik samen met Tiny de Kangaroeloop in Vught en kwam toen tot een tijd van 1:00:13. Daarna ben ik gaan trainen met schema's van Tiny en hebben we een stapje "terug" gedaan om te wennen aan de nieuwe schema's en te kijken hoe die aan zouden slaan. Nou dat heb ik geweten, inmiddels staat de PR op de 5km op 27:25 en vandaag zou dan de 10 km aan de beurt zijn.
Het internet is toch een geweldig medium, via twitter hadden Esther, Ronald, Ilse en mijn oude "buurman" Jeroen laten weten mee te willen lopen. Op het blog van Ronald had ik gelezen dat hij wel mocht lopen, maar niet zo hard, dus of hij mij wilde "hazen" naar een tijd onder het uur? Al gauw kwam het antwoord: "geen probleem". Esther en Ilse gingen voor de 5 km en Jeroen en Ronald zouden hun "hazen" ondertussen kon ik mooi wat foto's maken. Ilse finishte in een prima tijd van 27:59, super! En Esther deed de 5km in weer een minuut minder dan een maand gelopen in Sint Anthonis, niet gek na een jaar blessureleed. Ondertussen liepen Jeroen en Ronald er nog achtelijk fris bij ;) en maakten we ons klaar voor de start van de 10km. Had op voorhand de uitdrukkelijke instructie gekregen mijn mond te houden (valt voor mij echt niet mee) en de km tijd op 5:50 bepaald. Om 19.00 uur klonk het startschot, en daar gingen we. De eerste ronde ging redelijk soepel maar hard, de tweede ging ook nog wel maar ook hard, bij het ingaan van de 3de kreeg ik twijfels dit ging ik niet nog 2 ronden volhouden (we waren immers pas op de helft)en bij het ingaan van de 4de ronde wilde ik eigenlijk gewoon gaan lopen.
Natuurlijk deed ik dat niet (kon Ronald toch niet teleurstellen?) al liepen de km tijden in de 4de ronde wel op naar 5:56, de eerste km waren zo hard gegaan dat het gemiddelde uitkwam op 5:41/km en de eindtijd op 56:54 !! Een heel dik PR! Ik had zomaar 3:19 er vanaf gelopen!
Thanks Ronald!
Moet ik natuurlijk ook de tijd van Jeroen even vermelden 41:22, supertijd!
Na het lopen gezellig tapas gaan eten bij La Cantina Y Tapas en om Jeroen te steunen tuurlijk het 3-gangen menu genomen

Na het lopen gezellig tapas gaan eten bij La Cantina Y Tapas en om Jeroen te steunen tuurlijk het 3-gangen menu genomen. Ondanks dat "eerst eten zeggen ze in Oosterhout" een veelgehoorde uitspraak is hier, hadden we toch maar besloten na afloop te gaan eten. Nou dat smaakte goed en toen we rond middernacht na de auto's terug liepen, kon ik terugkijken op een zeer gezellige avond! Ronald volgende keer kom ik jouw kant op!