7^^ en hoe het verder ging...

Het is de dag na het grote loopevenement en er zit hier een tevreden vrouw.. Mijn eerste 7^^ en mijn eerste lopersjaar zit erop!

Gisteren om 7.30 opgestaan (let wel: het was zondag, gaap!) lekker douchen en op mijn gemak een broodje eten want om 10:35 moest ik de bus hebben naar Breda. Bus? Jawel, het was jaren geleden, maar met het oog op de nazit leek het me verstandig een keer met het OV te gaan. Tijd zat zou je zeggen maar helaas werd het toch weer jakkeren toen allerlei spullen ineens onvindbaar bleken. Zoonlief naar Opa en Oma gebracht en door de regen naar naar het busstation gelopen. Op een haar na de bus gemist en me naar de trein laten brengen. Nou ik was duidelijk niet de enige die in Nijmegen ging lopen, op het perron stonden tientallen mensen met sporttassen en in hardloop-kledij op de trein te wachten. De trein kwam direct aan (zooo dacht ik nog, de NS heeft echt hard gewerkt om alles op elkaar aan te sluiten) het bleek de trein te zijn die 20 min. eerder al had moeten gaan. Maar kudde-dier als ik ben, ben ik gewoon ingestapt... In Den Bosch zou ik Esther ontmoeten en met haar verder gaan naar Nijmegen, maar (je voelt hem al aankomen...) doordat ik in trein zat die eigenlijk dus vertraging had, liepen we elkaar mis.. Gelukkig zijn we allemaal uitgerust met een mobiele telefoon en hebben we elkaar getroffen op station Nijmegen... Wat een drukte (er liepen die dag zo'n 30.000 mensen)!

Na mijn sporttas te hebben gedumpt in de garage van de plaatselijke ING, snel door naar de start. We hoopten nog een aantal bekenden te kunnen aanmoedigen maar dat was echt onbegonnen werk. Omdat de start ongeveer een uur duurt en ik ergens achteraan startte (opgegeven verwachte eindtijd 1u44 ;)) hadden we tijd genoeg. Sterker nog ik kreeg het hartstikke koud terwijl ik op het startschot wachtte. Nadat we via de speaker hadden gehoord dat er een nieuw wereldrecord gevestigd was bij de vrouwen mochten ook wij ons naar de start gaan begeven. Eindelijk daar gingen we dan... heel rustig gestart, de eerste 5 km was immers "vals plat" naar boven maar er kwamen wel heel veel mensen mij voorbij rennen. Toch maar rustig verder gegaan en me niet gek laten maken (die 7^^ kwamen er nog immers aan!)en ja hoor na een kilometertje of 5 (33:39) kon ik de eersten gaan inhalen, joepie! Inmiddels een loopmaatje gevonden waarachter ik lekker kon kleven en die eigenlijk net te langzaam voor me ging, zodat ik eigenlijk nog wat overhield. Al gauw kwam de gevreesde 7^^ weg, ik vond het eigenlijk best te doen, ondanks dat er natuurlijk die rot-bulten inzitten kon ik lekker ontspannen doorlopen en ook de 2de 5 km kon ik lekker vlak houden (qua tijd dan...)33:57. De laatste gevreesde km's (inmiddels was ik de tel kwijt, hoeveel bulten hadden we nu gehad?) ik wist dat er zo rond de 11 km nog een heuvel lag en dat het dan berg(sorry heuvel)afwaarts zou zijn. Inderdaad dat was wel even op mijn kiezen bijten maar daarna kon ik gaan, dag loopmaatje. De laatste 2 km lekker doorlopen heerlijk! De laatste 5 km gingen dan ook in 31:57. De eindtijd kwam uit op 1:39:24; binnen de 1:40!
Wil je het ook meemaken, hier is de verkorte versie
">
Na de ontvangst van de medaille, de café maxim gezocht dat viel nog niet mee... maar uiteindelijk konden we daar een groot aantal CnR-ers begroeten en verhalen uitwisselen. Lekker aan het bier en tussendoor nog even een frietje gaan halen om de inwendige mens ook te bedienen! Rond half 9 richting het station gelopen en 2 uur later was ik thuis, wat een heerlijke vermoeiende dag!

underdog

Morgen is het zover... de 7 heuvelen (7^^) loop in Nijmegen. Hét hoogtepunt van het afgelopen jaar én de dag waarop ik 1 word... in lopersjaren dan!
Het afgelopen jaar veel geleerd, zo weet ik inmiddels dat ik een VL ben, last heb van MLC, voor een wedstrijd moet taperen en nog een hele hoop andere verstandige dingen die ik een jaar geleden dus niet wist.
Maar goed die 7^^ volgens de één een "eitje" (snel parcour, goed herstellen bij het afdalen) volgens de ander een gruwelijke kuitenbijter, waar je op het eind nog stuk gaat. Morgen zal ik het meemaken samen met nog zo'n 30.000 andere lopers!
Starten doe ik vanuit by-pass3 wat inhoud dat de eerst lopers al aan het finishen zijn als ik nog moet starten ;(( maar dat mag de pret drukken. Uitlopen binnen de gestelde limiet door de organisatie dat is het doel!
Er zijn er onder ons die menen dat dit sneller en beter kan en het onacceptabel vinden mits ik niet finish binnen de 1:40, deze mensen wil ik eraan herinneren dat een jaar geleden ik nog niet eens een halve minuut kon hardlopen!
Maar ik heb ervoor getraind, heb geen pijntjes en ga morgen (zoals een ouder en wijzer iemand mij ooit vertelde) GENIETEN! (en mocht het niet lukken tijdens het lopen dan wel tijdens de greetzzzz!)

Singelloop Breda

Afgelopen zondag was het dan zover, de Bredase Singelloop. Voor mij was dat één van de uitdagingen waarvoor ik al (bijna) een jaar aan het lopen ben. Vorig jaar rond deze tijd moest ik er niet aan denken om 1 minuut hard te lopen en nu loop ik vlot 10km achter elkaar. Het kan raar gaan in een mensenleven...

De start van de 10 km was redelijk vroeg 11.25, maar omdat ik een aantal deelnemers van de 5 km ken, leek het me leuk hen bij de start om 11.00 uur aan te moedigen. Dus om iets over 10-en in de auto naar Breda. Start vond plaats op de Claudius Prinsenlaan en de finish op de Grote Markt. Bij de start was het al een drukte van belang, hoe ga ik hier de mensen vinden die ik wilde aanmoedigen? In het stadskantoor kwam ik gelukkig al gauw mijn nichtje tegen met haar vriendin, gezellig even bij staan kletsen, maar eigenlijk hadden we allemaal hetzelfde probleem, waar laten we onze spullen? Met name onze jas(jes), vormden onderwerp van topoverleg. Zouden we ze daar gewoon achterlaten? Of toch maar niet? Afijn uiteindelijk durfde ik het toch niet aan om het gewoon achter te laten en heb ik mijn jasje opgerold en om mijn middel gebonden.
De start van de 5 km was precies op tijd en jammer genoeg heb ik verder niemand gezien. 25 minuten later was het de beurt voor de 10 km, en terwijl ik stond te rillen in het startvak, had ik al kennisgemaakt met buurvrouw links (startnummer 11450) en rechts (10450). Het startschot klonk en we mochten, er waren helaas geen startvakken op tijd (zoals in Tilburg) en dus was het direct na het startschot wandelen. De eerste km's gingen zowieso in een heel rustig tempo, veel harder kon niet, we hebben zelfs 2/3x stilgestaan (na de start, Boschweg, kruising singel Claudius Prinsenlaan). Gelukkig kon ik heel relaxt goed meekomen, er zijn natuurlijk altijd mensen die je voorbij rennen, maar die moet je maar gewoon laten gaan, zo ook buurvrouw links. Met buurvrouw rechts heb ik nog een tijdje verder gelopen, ergens na km 4/5 ben ik haar ook kwijtgeraakt.
Het lopen zelf ging erg soepel en relaxt, heerlijk! Achteraf zag ik ook dat ik de tweede helft sneller heb gelopen dan de eerste helft maar het ging eigenlijk ook zo gemakkelijk. Eerlijk is eerlijk dat kwam ook door een man die voor me liep, hij liep zo makkelijk en soepel alsof hij een rondje aan het joggen was. Gelukkig kreeg ik nog de kans hem even aan te spreken en hem hierover een compliment te maken, waarbij hij aangaf dat het er misschien relaxt uitzag maar het niet zo voelde. Ik heb er echter mijn voordeel mee gedaan, want door hem ging ikzelf ook relaxter lopen. De laatst kilometer was nog even doorbijten, maar de finish op de Grote Markt mocht er zijn! 1:02:44 was mijn netto eindtijd en daar ben ik best tevreden mee. Het is ruim een minuut sneller dan bij de TTM (waarbij een stemmetje in mijn hoofd blijft zeuren... wat zou de tijd zijn geweest als je niet stilgestaan had....;)).

internet

Tijd om mijn blog weer eens te up-daten, het heeft eventjes geduurd maar ik ben er weer! Waar dan? Nou online! Zoals al in eerdere blogs gemeld heb ik mijn huis verkocht, maar ja, dat betekende wel dat ik 2x moest verhuizen!
Dus na een super lekkere vakantie in Italië, kon ik toen ik thuis kwam direct aan de slag.

Maaar allereerst stond de Tilburg Ten Miles (TTM) op het programma, mijn eerste 10 km in wedstrijdvorm. Maar wat een feest was dat! Vanaf het allereerste moment stonden er zoveel mensen langs de kant, geweldig! De mensen in Tilburg (al gaven ze misschien niets om lopen) maakten er een feestje van, het ene dweilorkestje na het andere stond langs de route. Met mijn persoonlijke hoogtepunt een groot aantal trommelaars die je gewoon vooruit trilde.... heerlijk wat een belevenis! Ook superschattig, kleine kindjes die bekertjes water uit deelden, precies toen ik het nodig had. Ondanks dat ik door de vakantie niet zo heel veel had getraind ging het dus super, de eindtijd was 1:03:58 voor mij dus een supertijd (ik had gehoopt op een tijd net boven de 1:05). Maar dit doen we volgend jaar dus weer doen, maar dan de echte Ten Miles....

Aan alle mooie dingen komt een eind zo ook aan de vakantie, na het uitpakken van de koffers, kon het inpakken van het huis beginnen. De verhuis liep enorm voorspoedig, wat voornamelijk te danken is aan de inspanningen van mijn vader en moeder. Mijn tijdelijke adres is inmiddels best gezellig geworden, maar die internet verbinding..... Alles valt goed te regelen behalve (je raad het al), na ettelijke keren, voor ik weet niet hoeveel euro's te hebben verbeld naar de helpdesk, ben ik er weer.

Uitdagingen

Uitdagingen... ik heb er een aantal die op me liggen te wachten! Om maar direct met de deur in huis te vallen heb ik me aangemeld voor de 7^^ loop op 15 november in Nijmegen. Je kan dit met een gerust hart een uitdaging noemen... ik loop namelijk normaal ongeveer 9/9,5 km per uur. De 7^^ gaat over 15 km en de limiet is 1:48. Gelukkig is deze wedstrijd pas in november en dan zal het waarschijnlijk wat minder warm zijn dan de afgelopen dagen waarop ik getraind heb. Tot nu toe is het verst dat ik gelopen heb zo'n 13 km, dan moet ik er 15 en dat over 7^^ (waar ben ik aan begonnen??)


Op een wat kortere termijn, namelijk op zondag 6 september Tilburg Ten Miles...en nee ik ga hier niet de Ten Miles lopen maar de 10 km. Voor het eerst ga ik meelopen in een ladies run, ik ben benieuwd.
Natuurlijk ben ik afhankelijk van het weer, ik ben immers geen "warm-weer-loper", maar als het niet te warm is zou er een tijd in moeten zitten binnen 1:05:00.
Het weer... dat heb je als sporter natuurlijk niet in de hand, ik weet dat er mensen zijn (en ik noem geen namen) die lekker binnen in de airco gaan sporten zodra het buiten iets te warm dreigt te worden. Ikzelf doe dat niet, ik geniet van het buiten zijn, en bij erg warm weer pas ik (het tijdstip van) mijn training aan. Ik heb inmiddels ook een paar keer in de regen gelopen en ben er inmiddels achter dat dat helemaal niet zo erg is, eerder lekker verfrissend.


Maar om toch nog even terug te gaan naar mijn uitdagingen; op 4 oktober staat er weer één voor de deur, de singelloop door mijn geboortestad: Breda! Een doel heb ik hier nog niet voor geformuleerd, eerst de TTM maar eens lopen, daarna kijk ik wel wat voor tijd ik Breda hoop te lopen. Een extra uitdaging is dat een oude bekende mij beloofd heeft mee te lopen....?!

Zo heb je me al voor gek verklaard? Dan ben je niet de enige, maar ik ben inmiddels "verslaafd" geraakt aan het hardlopen. Zouden het dan toch die endorfines zijn? Beloven doe ik niets maar ik zal proberen een update te geven na de TTM, maar voor diegene die het nog niet wisten: mijn huis is inmiddels verkocht (joepie) maar.... ik moet nu dus 2x verhuizen (wish me luck!)
Wordt vervolgt..

trainingsmaatje

Sinds kort heb ik een nieuw trainingsmaatje en na een paar weken van aftasten en proberen ben ik tot de conclusie gekomen dat er weinig trainingsmaatjes zijn die fijner zijn dan deze...

Hij doet perfect zijn werk en helpt mij mijn trainingen volgens schema zo goed mogelijk te volbrengen. Tot nu toe heb ik nog maar één nadeel kunnen ontdekken en dat is zijn ijzeren geheugen; hij vergeet niets (ook als het een keertje niet zo soepel ging),

Ik ben dus de gelukkige eigenaresse van een Garmin Forerunner 305, een alleskunner. Programmeerbaar met intervaltrainingen, duurlopen, fartlek maar ook gewoon loopje, daarnaast meet hij alles afstand, tijd, snelheid, calorië verbruik, tempo, hoogteverschillen en hartslag (o ja hij heeft ook een klok, maar dan moet ik wel even zoeken ;-))). Tot slot laadt hij alles in een computerprogramma en kan ik kiezen in wat voor soort grafiek ik mijn prestaties kan bewonderen. Een warhalla voor de echte gadget liefhebber maar ook voor de vrouw (in dit geval) met een voorliefde voor lijstjes, en voor diegene die mij een beetje kennen..., dat ben ik dus!

de zwakste schakel

Het is al even geleden dat ik een blog bijdrage heb gemaakt, maar als excuus kan ik dan ook opvoeren dat ik het erg druk heb gehad de afgelopen tijd...
Zo heb ik (gelukkig) mijn huis verkocht en vlot de nieuwbouw van het nieuwe huis ook al aardig, maar wat een tijd gaat daar in zitten!

Maar tussendoor ben ik toch trouw blijven trainen (zelfs met een rokje aan) en ben ik inmiddels een gelukkige bezitter van een echte Forerunner 305. Misschien een beetje overdreven voor zo'n beginner als ikzelf, maar toe maar...

Gisteren was wel een speciale dag, ik heb meegedaan aan Rotterdam Ekiden, dit is een marathon in estafette vorm. Dus met 6 lopers loop je samen 42,195 km en wij hebben dit gedaan in een tijd van 3:24:09, hiermee zijn we 19e geworden van de 64 deelnemende mixed teams.

Nu mag het voor iedereen duidelijk zijn dat deze prestatie niet geheel aan mij te danken is. Ik had het geluk om in een team mee te mogen lopen van mensen die beduidend beter lopen dan ikzelf, maar dat maakte het natuurlijk extra spannend. Bovendien had ik deze mensen nog nooit eerder "in levende lijve" ontmoet had. Het zijn namelijk allemaal mensen die lid zijn van het http://www.chatnrun.nl/index.php forum.

Na de nodige mail-wisselingen op het forum, zijn er toch een aantal teams samengesteld die die dag gingen lopen én daarna (en daar ben ik natuurlijk voor te porren) met zijn allen gezellig uit eten/drinken.

Ik had de twijfelachtige eer te mogen starten, en ondanks alle waarschuwingen ben ik toch echt te snel van start gegaan, je wilt tenslotte voor een publiek dat bestaat uit ervaren hardlopers niet helemaal afgaan. Maar later kwam de man met de hamer even langs en moest ik toch echt een stap terug. Wat was het warm! Het leek wel of ik liep met een warme deken over me heen, ik vond het mega zwaar.

Uiteindelijk heb ik toch een PR gelopen! De manier waarop was niet helemaal wat ik in gedachten had maar toch 5 km in 29'17".
Overigens en dan kom ik terug op onze teamtijd betekend dat dat mijn teamgenoten een gemiddelde snelheid hebben gelopen van zo'n 13 km/u
Het moge duidelijk zijn wie de 'zwakste schakel' is.......