Kit loopt de Kangoeroeloop in Vught

Tja, na een dag binnen zitten, eten en drinken op 1e kerstdag, begint het toch wat de kriebelen. Toen Tiny dan ook aangaf dat hij op 2de kerstdag de Kangoeroe-loop in Vught wilde gaan lopen (omdat DKL vanwege het weer was afgelast) was ik al snel om... dat wilde ik ook! De keuze viel op de 15 km, omdat ik die sinds de 7^^ eigenlijk niet meer had gelopen. 's Morgens bleek, na op de site te hebben gekeken, dat ze ook hier de 21,1 en 27 km hadden afgelast (veiligheid boven alles) maar de rest zou gewoon doorgang vinden.
Aangekomen in Vught bleek dat ze toch besloten hadden ook de 15 km af te lassen en deze samen te voegen met de 12,5 tot een loop van 11km.
Over het internet hadden we al wat contact hadden gehad over mijn prestaties op loopgebied, daarin had ik aangegeven dat ik gemiddeld zo'n 6:30/km loop op langere loopjes. De eerste km's gaan voor mijn gevoel lekker, ik heb zelfs nog adem over om met Tiny te kletsen. Maar na een km of 5 (30:09) voel ik dat ik redelijk op mijn max loop en lijkt de wijn van de afgelopen dagen linea recta in mijn benen gezonken.
Maar natuurlijk wil ik me niet laten kennen en probeer ik stug door te lopen. Tiny praat me moed in en de 10 km gaat in 1:00:13, een PR, ik kan het uur ruiken! Maar dan voel ik dat de pijp toch echt leeg en wil ik eigenlijk gaan wandelen, maar Tiny vindt dat niet goed en zegt dat ik moet dribbelen, door het tempo een stukje terug te schroeven kan ik mezelf een beetje hervinden... om de laatste paar 100m op een redelijk fatsoenlijk tempo uit te lopen. Eindtijd 1:07:07 over 11km gemiddeld 6:06/km
Tiny thanks!

Kit heeft (voorzichtige) doelen voor 2010

Het gaat nu hard... 2009 zit er al weer bijna op. Geïnspireerd door de talloze overzichten op radio en tv ben ik mijn hoofd ook al een tijdje de balans aan het opmaken en voorzichtig plannen aan het maken voor 2010.

Eerst maar even de balans...
Begin 2009 (04-01 om precies te zijn) schreef ik op CnR dat ik voor het eerst 5 minuten achter elkaar hard had gelopen. Eind 2009 kan ik melden dat ik de 7^^ heb gelopen 15 km in 1:39:24.
Was ik eerst voornamelijk bezig met het stampen van km, inmiddels lok ik en lijkt dit zijn vruchten af te werpen (zie voorgaande blog). Afgezien van een paar kleine pijntjes heb ik gelukkig geen blessures gehad.
In 2009 heb ik ook nog een huis verkocht, heeft de oplevering van mijn (nieuwbouw)woning inmiddels plaats gevonden en mocht ik verhuizen naar een tijdelijk adres...
Op dit moment ben ik dan ook volop bezig met mijn nieuwe huis en dat betekend dus keuzes maken, zo loop ik op dit moment wat minder en is er ook minder tijd voor gezellige loopjes (erg jammer er zijn zoveel leuke loopjes op dit moment, waar ik ontzettend graag zou willen lopen).

Voorzichtig vooruit kijken naar 2010
Allereerst heel blijven, hopen dat ik geen blessures krijg en dus goed naar mijn lichaam blijven luisteren. Ook hoop ik in 2010 sneller te worden, mijn pr voor de 10 km staat nu op 1:00:59, voor mijn gevoel moet ik dat toch onder het uur kunnen brengen. Daarnaast hoop ik ook dit jaar weer aan een paar leuke loopjes te kunnen deelnemen vaak met een even gezellige 'greetz' na afloop! Het zou ook helemaal geweldig zijn op in Tilburg dit jaar de echte ten miles te lopen én ik zou het super vinden om dit jaar ook een halve marathon aan mijn lijstje te kunnen toevoegen!

De eerste loop voor 2010 staat al in mijn agenda: de Safarirun op 24 januari, met als hoogtepunt de afsluiting van het CnR-circuit. Ik heb er nu al zin in....

sneller...?!

Sinds een aantal weken ben ik aan het "lokken", en ben ik gaan trainen zoals beschreven in het "duurloopmisverstand". Kortweg kun je dat omschrijven als trainen met intervallen op een zo soepel mogelijke manier. Dus niet meer domweg km wegstampen maar intervallen lopen waarbij je de keuze hebt tussen 200-, 400-, 1000- en 2000-tjes. Waarbij je je vooral niet moet laten foppen door de "tjes" erachter, ze kunnen behoorlijk heftig zijn. Bij het doornemen van het verplichte studiemateriaal, stuitte ik al op het eerste probleem. De belangrijkste tabel (waarop de tijden van de intervallen gebaseerd zijn)gaat uit van..... jawel een minimale tijd op de 10 km van 60 minuten, laat ik dat nou nog nooit gerend hebben. Mijn beste 10 km prestatie was gelopen op de Singelloop in Breda in 1:02:44 (04-10-2009), maar dat mocht de pret niet drukken, mijn 5 km prestatie lag immers onder het half uur en dat x2 kom ik uit op tijd net onder het uur..
Dus moet ik 200m lopen in 56-62 seconden, de 400m in 2:07-2:15, de 1000m in 6:04-6:20 en tot slot de 2000 in 12:20-12:50. Tot zover de theorie, in de praktijk blijkt het (zeker in het begin) toch best heftig te zijn. Vooral omdat je geacht wordt deze soepel en ontspannen af te leggen.

De vraag blijft natuurlijk werkt het?
Zou deze slak door deze manier van trainen iets sneller kunnen worden? Het grote voordeel met mijn prestaties tot nu toe is dat er nog veel te winnen valt :))

Inmiddels train ik een aantal weken volgens deze methode en verhip gisteren liep ik spontaan over de 10 km 1:00:59!! Dit was helemaal niet de bedoeling, maar het gebeurde spontaan tijdens een duurloop...
(en om alle kniesoren tevreden te stellen: ja, ik moet het nog in een wedstijd waarmaken (pieken op het juiste moment, hé))

7^^ en hoe het verder ging...

Het is de dag na het grote loopevenement en er zit hier een tevreden vrouw.. Mijn eerste 7^^ en mijn eerste lopersjaar zit erop!

Gisteren om 7.30 opgestaan (let wel: het was zondag, gaap!) lekker douchen en op mijn gemak een broodje eten want om 10:35 moest ik de bus hebben naar Breda. Bus? Jawel, het was jaren geleden, maar met het oog op de nazit leek het me verstandig een keer met het OV te gaan. Tijd zat zou je zeggen maar helaas werd het toch weer jakkeren toen allerlei spullen ineens onvindbaar bleken. Zoonlief naar Opa en Oma gebracht en door de regen naar naar het busstation gelopen. Op een haar na de bus gemist en me naar de trein laten brengen. Nou ik was duidelijk niet de enige die in Nijmegen ging lopen, op het perron stonden tientallen mensen met sporttassen en in hardloop-kledij op de trein te wachten. De trein kwam direct aan (zooo dacht ik nog, de NS heeft echt hard gewerkt om alles op elkaar aan te sluiten) het bleek de trein te zijn die 20 min. eerder al had moeten gaan. Maar kudde-dier als ik ben, ben ik gewoon ingestapt... In Den Bosch zou ik Esther ontmoeten en met haar verder gaan naar Nijmegen, maar (je voelt hem al aankomen...) doordat ik in trein zat die eigenlijk dus vertraging had, liepen we elkaar mis.. Gelukkig zijn we allemaal uitgerust met een mobiele telefoon en hebben we elkaar getroffen op station Nijmegen... Wat een drukte (er liepen die dag zo'n 30.000 mensen)!

Na mijn sporttas te hebben gedumpt in de garage van de plaatselijke ING, snel door naar de start. We hoopten nog een aantal bekenden te kunnen aanmoedigen maar dat was echt onbegonnen werk. Omdat de start ongeveer een uur duurt en ik ergens achteraan startte (opgegeven verwachte eindtijd 1u44 ;)) hadden we tijd genoeg. Sterker nog ik kreeg het hartstikke koud terwijl ik op het startschot wachtte. Nadat we via de speaker hadden gehoord dat er een nieuw wereldrecord gevestigd was bij de vrouwen mochten ook wij ons naar de start gaan begeven. Eindelijk daar gingen we dan... heel rustig gestart, de eerste 5 km was immers "vals plat" naar boven maar er kwamen wel heel veel mensen mij voorbij rennen. Toch maar rustig verder gegaan en me niet gek laten maken (die 7^^ kwamen er nog immers aan!)en ja hoor na een kilometertje of 5 (33:39) kon ik de eersten gaan inhalen, joepie! Inmiddels een loopmaatje gevonden waarachter ik lekker kon kleven en die eigenlijk net te langzaam voor me ging, zodat ik eigenlijk nog wat overhield. Al gauw kwam de gevreesde 7^^ weg, ik vond het eigenlijk best te doen, ondanks dat er natuurlijk die rot-bulten inzitten kon ik lekker ontspannen doorlopen en ook de 2de 5 km kon ik lekker vlak houden (qua tijd dan...)33:57. De laatste gevreesde km's (inmiddels was ik de tel kwijt, hoeveel bulten hadden we nu gehad?) ik wist dat er zo rond de 11 km nog een heuvel lag en dat het dan berg(sorry heuvel)afwaarts zou zijn. Inderdaad dat was wel even op mijn kiezen bijten maar daarna kon ik gaan, dag loopmaatje. De laatste 2 km lekker doorlopen heerlijk! De laatste 5 km gingen dan ook in 31:57. De eindtijd kwam uit op 1:39:24; binnen de 1:40!
Wil je het ook meemaken, hier is de verkorte versie
">
Na de ontvangst van de medaille, de café maxim gezocht dat viel nog niet mee... maar uiteindelijk konden we daar een groot aantal CnR-ers begroeten en verhalen uitwisselen. Lekker aan het bier en tussendoor nog even een frietje gaan halen om de inwendige mens ook te bedienen! Rond half 9 richting het station gelopen en 2 uur later was ik thuis, wat een heerlijke vermoeiende dag!

underdog

Morgen is het zover... de 7 heuvelen (7^^) loop in Nijmegen. Hét hoogtepunt van het afgelopen jaar én de dag waarop ik 1 word... in lopersjaren dan!
Het afgelopen jaar veel geleerd, zo weet ik inmiddels dat ik een VL ben, last heb van MLC, voor een wedstrijd moet taperen en nog een hele hoop andere verstandige dingen die ik een jaar geleden dus niet wist.
Maar goed die 7^^ volgens de één een "eitje" (snel parcour, goed herstellen bij het afdalen) volgens de ander een gruwelijke kuitenbijter, waar je op het eind nog stuk gaat. Morgen zal ik het meemaken samen met nog zo'n 30.000 andere lopers!
Starten doe ik vanuit by-pass3 wat inhoud dat de eerst lopers al aan het finishen zijn als ik nog moet starten ;(( maar dat mag de pret drukken. Uitlopen binnen de gestelde limiet door de organisatie dat is het doel!
Er zijn er onder ons die menen dat dit sneller en beter kan en het onacceptabel vinden mits ik niet finish binnen de 1:40, deze mensen wil ik eraan herinneren dat een jaar geleden ik nog niet eens een halve minuut kon hardlopen!
Maar ik heb ervoor getraind, heb geen pijntjes en ga morgen (zoals een ouder en wijzer iemand mij ooit vertelde) GENIETEN! (en mocht het niet lukken tijdens het lopen dan wel tijdens de greetzzzz!)

Singelloop Breda

Afgelopen zondag was het dan zover, de Bredase Singelloop. Voor mij was dat één van de uitdagingen waarvoor ik al (bijna) een jaar aan het lopen ben. Vorig jaar rond deze tijd moest ik er niet aan denken om 1 minuut hard te lopen en nu loop ik vlot 10km achter elkaar. Het kan raar gaan in een mensenleven...

De start van de 10 km was redelijk vroeg 11.25, maar omdat ik een aantal deelnemers van de 5 km ken, leek het me leuk hen bij de start om 11.00 uur aan te moedigen. Dus om iets over 10-en in de auto naar Breda. Start vond plaats op de Claudius Prinsenlaan en de finish op de Grote Markt. Bij de start was het al een drukte van belang, hoe ga ik hier de mensen vinden die ik wilde aanmoedigen? In het stadskantoor kwam ik gelukkig al gauw mijn nichtje tegen met haar vriendin, gezellig even bij staan kletsen, maar eigenlijk hadden we allemaal hetzelfde probleem, waar laten we onze spullen? Met name onze jas(jes), vormden onderwerp van topoverleg. Zouden we ze daar gewoon achterlaten? Of toch maar niet? Afijn uiteindelijk durfde ik het toch niet aan om het gewoon achter te laten en heb ik mijn jasje opgerold en om mijn middel gebonden.
De start van de 5 km was precies op tijd en jammer genoeg heb ik verder niemand gezien. 25 minuten later was het de beurt voor de 10 km, en terwijl ik stond te rillen in het startvak, had ik al kennisgemaakt met buurvrouw links (startnummer 11450) en rechts (10450). Het startschot klonk en we mochten, er waren helaas geen startvakken op tijd (zoals in Tilburg) en dus was het direct na het startschot wandelen. De eerste km's gingen zowieso in een heel rustig tempo, veel harder kon niet, we hebben zelfs 2/3x stilgestaan (na de start, Boschweg, kruising singel Claudius Prinsenlaan). Gelukkig kon ik heel relaxt goed meekomen, er zijn natuurlijk altijd mensen die je voorbij rennen, maar die moet je maar gewoon laten gaan, zo ook buurvrouw links. Met buurvrouw rechts heb ik nog een tijdje verder gelopen, ergens na km 4/5 ben ik haar ook kwijtgeraakt.
Het lopen zelf ging erg soepel en relaxt, heerlijk! Achteraf zag ik ook dat ik de tweede helft sneller heb gelopen dan de eerste helft maar het ging eigenlijk ook zo gemakkelijk. Eerlijk is eerlijk dat kwam ook door een man die voor me liep, hij liep zo makkelijk en soepel alsof hij een rondje aan het joggen was. Gelukkig kreeg ik nog de kans hem even aan te spreken en hem hierover een compliment te maken, waarbij hij aangaf dat het er misschien relaxt uitzag maar het niet zo voelde. Ik heb er echter mijn voordeel mee gedaan, want door hem ging ikzelf ook relaxter lopen. De laatst kilometer was nog even doorbijten, maar de finish op de Grote Markt mocht er zijn! 1:02:44 was mijn netto eindtijd en daar ben ik best tevreden mee. Het is ruim een minuut sneller dan bij de TTM (waarbij een stemmetje in mijn hoofd blijft zeuren... wat zou de tijd zijn geweest als je niet stilgestaan had....;)).

internet

Tijd om mijn blog weer eens te up-daten, het heeft eventjes geduurd maar ik ben er weer! Waar dan? Nou online! Zoals al in eerdere blogs gemeld heb ik mijn huis verkocht, maar ja, dat betekende wel dat ik 2x moest verhuizen!
Dus na een super lekkere vakantie in Italië, kon ik toen ik thuis kwam direct aan de slag.

Maaar allereerst stond de Tilburg Ten Miles (TTM) op het programma, mijn eerste 10 km in wedstrijdvorm. Maar wat een feest was dat! Vanaf het allereerste moment stonden er zoveel mensen langs de kant, geweldig! De mensen in Tilburg (al gaven ze misschien niets om lopen) maakten er een feestje van, het ene dweilorkestje na het andere stond langs de route. Met mijn persoonlijke hoogtepunt een groot aantal trommelaars die je gewoon vooruit trilde.... heerlijk wat een belevenis! Ook superschattig, kleine kindjes die bekertjes water uit deelden, precies toen ik het nodig had. Ondanks dat ik door de vakantie niet zo heel veel had getraind ging het dus super, de eindtijd was 1:03:58 voor mij dus een supertijd (ik had gehoopt op een tijd net boven de 1:05). Maar dit doen we volgend jaar dus weer doen, maar dan de echte Ten Miles....

Aan alle mooie dingen komt een eind zo ook aan de vakantie, na het uitpakken van de koffers, kon het inpakken van het huis beginnen. De verhuis liep enorm voorspoedig, wat voornamelijk te danken is aan de inspanningen van mijn vader en moeder. Mijn tijdelijke adres is inmiddels best gezellig geworden, maar die internet verbinding..... Alles valt goed te regelen behalve (je raad het al), na ettelijke keren, voor ik weet niet hoeveel euro's te hebben verbeld naar de helpdesk, ben ik er weer.